کلمه‌ای از او فوت نشود ؛ که در نهایت امر در سوره سَبِّحِ اسْمَ فرمود: سَنُقْرِئُک فَلاتَنْسی[١] . قرآن کریم تضمین کرد که اینها به عهده تو نیست، ما نمی‌گذاریم اینها فراموش بشود. جمع کردن و ضمیمه کردن اینها همه به عهده ماست، تو فقط آماده پذیرش وحی باش .

در سه جای قرآن این مطلب با اختلافهای کمی آمده است که شاید در سوره سَبِّحِ اسْمَ این سه قسم آیه را با یکدیگر مقایسه کنیم. یکی در سوره طه است که می‌فرماید: وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْ انِ مِنْ قَبْلِ اَنْ یقْضی اِلَیک وَحْیهُ [٢] در قرائت عجله نکن قبل از آنکه وحی به پایان برسد. مثل اینکه کسی جمله‌ای را دارد به شما القاء می‌کند و شما دقیق می‌خواهید به ذهن بسپارید، هنوز حرف او تمام نشده قسمتهای اول را در ذهن خودتان یا به زبان خودتان تکرار می‌کنید. وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْ انِ مِنْ قَبْلِ اَنْ یقْضی اِلَیک وَحْیهُ تا وحی به پایان نرسیده است شتاب نورز.

در اینجا هم می‌فرماید: لاتُحَرِّک بِهِ لِسانَک لِتَعْجَلَ بِهِ ( گفتیم مثل جمله معترضه است، وسط آیات قیامت دستوری در کیفیت تلقی وحی می‌دهد) زبانت را در وسط وحی به حرکت میاور برای اینکه عجله به خرج داده و شتاب کرده باشی. آنوقت تضمین می‌کند: اِنَّ عَلَینا جَمْعَهُ وَ قُرْ انَهُ گرد آوردن آنچه به تو وحی شده است و باز قرائت کردن و تلاوت کردن آنها به عهده ما، این بر تو نیست، غصه‌اش را نخور، نمی‌گذاریم از تو چیزی فوت بشود.

دو تفسیر

راجع به اینکه نحوه عجله‌ای که پیغمبر اکرم در وسط وحی می‌فرموده

[١] .اعلی / ٦.

[٢] .طه / ١١٤.