ینَبَّؤُا الاِْنْسانُ یوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ اَخَّرَ. بَلِ الاِْنْسانُ عَلی نَفْسِهِ بَصیرَةٌ. وَلَوْ اَلْقی مَعاذیرَهُ. لاتُحَرِّک بِهِ لِسانَک لِتَعْجَلَ بِهِ. اِنَّ عَلَینا جَمْعَهُ وَ قُرْ انَهُ. فَاِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْ انَهُ. ثُمَّ اِنَّ عَلَینا بَیانَهُ. کلّا بَلْ تُحِبّونَ الْعاجِلَةَ. وَ تَذَرونَ الاْخِرَةَ[١] .

آیاتِ مربوط به قیامت است در سوره‌ای که خود سوره هم «سورة القیامة» نامیده شده است چون این سوره با جمله «لااُقْسِمُ بِیوْمِ الْقِیمَةِ» شروع می‌شود و بعلاوه مطالب این سوره، به استثنای سه چهار آیه کوتاه در وسط، همه مربوط به قیامت است.

در دو سه آیه پیش، این مسئله مطرح شد که آیا انسان گمان می‌برد

[١] . قيامة / ١٣ ـ ٢١.