کلّا وَ الْقَمَرِ. وَ اللَّیلِ اِذْ اَدْبَرَ. وَ الصُّبْحِ اِذا اَسْفَرَ.اِنَّها لاَِحْدَی الْکبَرِ. نَذیراً لِلْبَشَرِ. لِمَنْ شاءَ مِنْکمْ اَنْ یتَقَدَّمَ اَوْ یتَأخَّرَ. کلُّ نَفْسٍ بِما کسَبَتْ رَهینَةٌ. اِلّا اَصْحابَ الْـیمینِ. فی جَنّاتٍ یتَساءَلونَ. عَنِ الْـمُجْرِمینَ. ما سَلَککمْ فی سَقَرَ[١] .

دنباله آیات پیشین است. در آیات پیش، بعد از قسمت اول این سوره از آیه یا اَیهَا الْمُدَّثِّرُ تا عَلَی الْکافِرینَ غَیرُ یسیرٍ که به یک اعتبار یازده آیه کوتاه است (غیر از بسم الله ده آیه کوتاه است) اشاره به داستان ولید بن مغیره بود و تهدیدی که قرآن کریـم او را از نظر عاقبت کـرد، به خاطر اظهار نظری که او در باره قـرآن کرد بعد از فکر کردنها و

[١] .مدّثّر/ ٣٢ ـ ٤٢.