ذَرْنی وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحیدآ. وَ جَعَلْتُ لَهُ مالا مَمْدودآ. وَ بَنینَ شُهودآ. وَ مَهَّدْتُ لَهُ تَمْهیدآ. ثُمَّ یطْمَعُ اَنْ اَزیدَ. کلّا اِنَّهُ کانَ ِلایاتِنا عَنیدآ. سَاُرْهِقُهُ صَعودآ. اِنَّهُ فَکرَ وَ قَدَّرَ. فَقُتِلَ کیفَ قَدَّرَ. ثُمَّ قُتِلَ کیفَ قَدَّرَ. ثُمَّ نَظَرَ. ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ. ثُمَّ اَدْبَرَ وَ اسْتَکبَرَ. فَقالَ اِنْ هذا اِلّا سِحْرٌ یؤْثَرُ. اِنْ هذا اِلّا قَوْلُ الْبَشَرِ. سَاُصْلیهِ سَقَرَ. وَ ما اَدْریک مَا سَقَرُ. لا تُبْقی وَ لا تَذَرُ. لَوّاحَةٌ لِلْبَشَرِ. عَلَیها تِسْعَةَ عَشَرَ[١] .

آیات سوره مبارکه یا ایها المدّثّر است که چند آیه اولش را در جلسه پیش تفسیر کردیم، و عرض کردیم که تمام این سوره مکیه است، در مکه نازل شده است و سیاق آیات هم نشان می‌دهد که مربوط به جریانهایی است که در مکه واقع شده است. عرض کردیم که آیات اول این سوره (تا

[١] . مدّثّر / ١١ ـ ٣٠.