به مناسبت ایام عاشورا یک مقدار راجع به قضایای عاشورا بحث کنیم. ایام، ایام اسارت اهل بیت پیغمبر است، و قضایایی که در اسارت واقع شده است از هر دو چهره حادثه کربلا حکایت می‌کند.

دو چهره حادثه کربلا

مکرر گفته‌ایم که حادثه کربلا دو چهره دارد: یک چهره تاریک و یک چهره روشن. چهره تاریکش عبارت است از آن صفحه‌ای که در آن صفحه قهرمانش همین ظلمه و کفار کربلا هستند، قهرمانش ابن زیاد است و عمرسعد و شمر و سنان بن انس و خولی و امثال اینها، و آنچه در آن صحنه واقع شده است همه تاریکی، ظلمت، ظلم، اعمال فجیع و همه مظلومیت و آه است. ولی این حادثه یک صفحه دیگر هم دارد، این سکه دو طرف دارد، یک طرف دیگر سکه را که نگاه می‌کنیم همه‌اش روشنایی، نور، انسانیت، احساسات بسیار عالی و هیجان‌آور است که در این طرف سکه، قهرمانها عوض می‌شوند. قهرمان این طرف سکه حسین بن علی است، عباس بن علی است، علی الاکبر، قاسم بن الحسن است، حبیب بن مُظَهّر است، مسلم بن عوسجه است؛ درست همان جریانی که در ابتدای خلقت عالم و آدم، خدای متعال اعلام کرد که: اِنّی جاعِلٌ فِی الاَْرْضِ خَلیفَةً[٢] من

[١] . مدّثّر / ١١ ـ ١٩.

[٢] . بقره / ٣٠.