حیات مجددی که جهان پیدا می‌کند به نام «قیامت» که در آن حیات مجدد همه عالم حکم یک جنین را دارد که زنده می‌شود یعنی دیگر اصلا مرده‌ای در عالم وجود ندارد، سنگش هم زنده است، درختش هم زنده است، بدن انسان هم زنده است، زمینش هم زنده است، آسمانش هم زنده است، خورشیدش، آتشش، هوایش، همه چیز ذی‌حیات هستند، از آن حیات مجدد تعبیر به «نفخ صور» شده است: آنگاه که ما در «دم» می‌دمیم، یعنی آنجا که یک حیات مجدد کلی به همه عالم می‌دهیم: فَاِذا نُقِرَ فِی النّاقورِ. یعنی آن وقت که در آن صور و در آن «دم» دمیده می‌شود. مقصود قیامت است. فَذلِک یوْمَئِذٍ یوْمٌ عَسیرٌ آن در آن وقت روزی سخت است. عَلَی الْکافِرینَ غَیرُ یسیرٍ بر کافران آسان نیست. مطلب را تکرار می‌کند: خیلی سخت است و هیچ راه آسانی در آن روز برای کافران وجود ندارد. این همان قُمْ فَأنْذِرْ است: انذار کن، بگو که برای کافران چنین روزی در پیش است.

مخالفت با پیامبر به دلیل منافع اقتصادی

ذَرْنی وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحیداً... مکرر این مطلب را شنیده‌اید، در آیات سوره مبارکه مزّمّل هم خواندیم: وَ ذَرْنی وَ الْمُکذِّبینَ اُولِی النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلیلا[١] مرا بگذار با این منکران صاحب نعمت، که گفتیم قرآن می‌خواهد بگوید

که دلیل انکار و مخالفت اینها با تو یک دلیل فکری و روحی و عقلی نیست بلکه یک دلیل منفعتی و اقتصادی است؛ اینها این دعوت را بر زیان منافع خودشان می‌بینند. این مطلب از قرآن کاملا مشهود است، که یک آیه‌اش این بود؛

[١] . مزّمّل / ١١.