نهج الولايه : بررسي مستند در شناخت امام زمان عليه السلام - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٤٢ - تعريف اسم و توقيت و اشتقاق آن

شرح رساله قواعد التوحيد جد او ابو حامد محمد تركه است افاده فرمود كه :

ان لكل اسم مبدءا لا يظهر ذلك الا فى موطن خاص من مواطن تنوعات الذات و مرتبة مخصوصة من مراتب تنزلاتها لا يطلق ذلك الاسم عليه الا بذلك الاعتبار و هذا معنى من معانى ما عليه ائمة الشريعة رضوان الله عليهم ان اسماء الحق توقيفية [١]

توضيحا گوييم : اسماء , حقائق عينيه اند كه ظهورات و بروزات تجليات هويت مطلقه اند و اين هويت مطلق وجود و وجود مطلق به اطلاق سعى كلى است كه صمد است يعنى لا جوف و لا خلاء له , و از اين ظهور و بروز تجلى تعبير به اسم مى شود و به حسب غلبه يكى از اسماء در مظهرى آن مظهر به اسم آن غالب ناميده مى شود .

قيد غلبه را از اين جهت آورده ايم كه هر كجا سلطان وجود نزول اجلال فرمود جميع عساكر اسماء و صفات در معيت او هستند كه از لوازم اويند جز اين كه اين لوازم در بعضى از مظاهر ظاهر و در بعضى باطن اند چنانكه در بعد بحث تفصيلى آن خواهد آمد .

اسم بر دو قسم است : يكى اسم تكوينى عينى خارجى كه همان شأنى از شئون ذات واجب الوجودى است كه كل يوم هو فى شأن , [٢] و ديگر اسم , اسم است كه لفظ است و مرتبه عاليه اسم قرآنى و عرفانى اول است نه دوم و علم آدم الاسماء كلها [٣] هر چند هر يك از اسم و اسم اسم را به حكم محكم شرع مطهر احكام خاصه است قل ادعوا الله او ادعو