رساله علامه بزرگوار محمد دهدار در قضا و قدر - دهدار، محمد بن محمد - الصفحة ٧٦

امثالها [١] و گاهى يكى هفتصد تا , و گاه يكى مضاعف هفتصد است و گاه زياده كه آن را غايت و نهايت نبود , بخلاف سيئه كه فلا يجزى الامثلها .

نگارنده رساله اى مفصل و مستدل در اتحاد عاقل و معقول تأليف كرده است و در يك يك مطالب فوق به مبانى حكمت متعاليه بحث كرده است و به بسيارى از لطائف اشارات سفراى وحى تمسك جسته است و كثيرى از آيات و روايات را در آن شرح كرده و بيان نموده است .

تعليقه ١٧ رأى شامخ متوغلين در حكمت متعاليه كه معاضد به تأييد و تصديق و امضاى وسائط فيض حق تعالى است اين است كه علم و عمل هر دو جوهر بلكه گوهرى فوق مقوله جوهرند , و هر دو انسان سازند , و جز انفس عمل است .

انه عمل غير صالح [٢]

فاليوم لا تظلم نفس شيئا و لا تجزون الا ما كنتم تعملون [٣]

و قيامت هركس قيام كرده است و يوم تبلى السرائر هر فرد فرا رسيده و هر شخص با صورت علم و عمل خود محشور است و صورت آنها را كه همان حقيقت انسان است اطوار است و قد خلقكم اطوارا [٤] و هر طورى از اطوار را حكمى و صورتى است , دهدار