رساله علامه بزرگوار محمد دهدار در قضا و قدر - دهدار، محمد بن محمد - الصفحة ١٤

و چون وجود يافت و نام چهار , براى آن معين شده حالا استعدادات و اقتضائات از ذات او ظاهر مى شود كه همه متفرع بر وجود شيئيت او است پس در اين صورت انقسام به متساويين , و ضعف اثنين بودن , و ثلثين سته بودن , و نصف ثمانيه و ثلث اثنى عشر بودن , و نسب و لوازم بسيار متفرع بر شيئيت او مى شود و از حق سبحانه فعلى كه شده همين ايجاد چهار است و به عين ايجاد او جميع خصوصياتش موجود شده و چهاريت است كه اين نسبت و اقتضاءات به عين وجود و شيئيت خود دارد پس چهار با لوازم و نسب به يك فرد ايجاد كه آن ايجاد چهار باشد , موجود شده و فعل حق است و اين نسب و اين اضافات همه لوازم چهار بوده است كه چهارى است كه چنين است نه آن كه بعد از آن كه چهار موجود شد , صفت انقسام به متساويين باز به ايجاد ديگر عارض او شد از فاعل كه اگر چنين بودى پس چهار , من حيث الذات منقسم به متساويين نبودى و حال آن كه انقسام به متساويين كه عبارت از زوجيت است ذاتى چهار است و چهار به كلمه موجود به ايجاب واجب والله اعلم .