رساله علامه بزرگوار محمد دهدار در قضا و قدر
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
رساله علامه بزرگوار محمد دهدار در قضا و قدر - دهدار، محمد بن محمد - الصفحة ١٨
ممكنات مسمى است به علم تفصيلى و قدر و در اين مرتبه گفته اند كه : ما لم يتشخص لم يوجد . اى ما لم يتشخص فى العلم لم يوجد فى الخارج . تعليقه ١٠
و ظاهر شد كه از اين قول دور لازم نمى آيد . پس زيد به علم خدا موجود مى شود , وو در علم خدا حالات او منكشف مى شود , نه آن كه علم خدا حالات زيد را كه عين اطوار وجود است عارض او مى سازد . غايتش وجود اين حالات از خداى تعالى است به عين ايجاد زيد , و زيد آن شخص است كه مقتضى آن حالات است اسم فاعل و ملزوم آن , آن لوازم , چون ملزوميت زوج مر انقسام به متساويين والله اعلم . و از غايت دشوارى اين مسئله تكرار نمود در عبارت جهت سهولت .