آموزه هايي از قرآن و حديث
(١)
سرآغاز
٩ ص
(٢)
درس اول قرآن پيام هدايت     
١٣ ص
(٣)
      نگاهى به تاريخ تدوين قرآن كريم     
١٧ ص
(٤)
درس دوم ادب تلاوت     
١٩ ص
(٥)
      نگاهى به تفسير الميزان     
٢٤ ص
(٦)
درس سوم حديث ترجمان وحى     
٢٧ ص
(٧)
      نگاهى به تفاسير روايى شيعه     
٣١ ص
(٨)
درس چهارم تجلّى قرآن و حديث در ادب پارسى     
٣٣ ص
(٩)
      نگاهى به تفاسير روايى اهل سنّت     
٣٩ ص
(١٠)
درس پنجم ويژگى  هاى دين اسلام     
٤١ ص
(١١)
      نگاهى به تفاسير فارسى     
٤٥ ص
(١٢)
درس ششم دانش و انديشه     
٤٧ ص
(١٣)
      نگاهى به كتب اربعه     
٥١ ص
(١٤)
درس هفتم ايمان     
٥٣ ص
(١٥)
      نگاهى به صحاح ستّه     
٥٧ ص
(١٦)
درس هشتم حق  گرايى     
٥٩ ص
(١٧)
      نگاهى به بحارالأنوار     
٦٣ ص
(١٨)
درس نهم حقوق انسان     
٦٥ ص
(١٩)
      نگاهى به نهج  البلاغه     
٦٩ ص
(٢٠)
درس دهم حقوق متقابل والدين و فرزندان     
٧١ ص
(٢١)
      نگاهى به تُحَفُ الْعُقول     
٧٥ ص
(٢٢)
درس يازدهم دعا     
٧٧ ص
(٢٣)
      نگاهى به صحيفه سجاديه     
٨١ ص
(٢٤)
درس دوازدهم نماز     
٨٣ ص
(٢٥)
      نگاهى به امالى نويسى     
٨٧ ص
(٢٦)
درس سيزدهم محبت     
٨٩ ص
(٢٧)
      نگاهى به اربعين نويسى     
٩٣ ص
(٢٨)
درس چهاردهم رفق و مدارا     
٩٥ ص
(٢٩)
      نگاهى به ميزان الحكمة     
٩٩ ص
(٣٠)
درس پانزدهم كار و تلاش     
١٠١ ص
(٣١)
      نگاهى به الحياة     
١٠٥ ص
(٣٢)
واژه نامه     
١٠٧ ص
(٣٣)
پيوست  ها     
١١٣ ص
(٣٤)
            الف) پايگاه  هاى قرآنى و حديثى در اينترنت     
١١٣ ص
(٣٥)
            ب) نرم افزارهاى قرآنى و حديثى     
١١٤ ص
(٣٦)
            ج) فرهنگ  ها     
١١٥ ص
(٣٧)
منابع     
١١٧ ص

آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ١٢٨

صانَعَ: سازش كرد. (١٤)

الصّاحِب بالجَنْب: رفيق و همنشين نزديك (١٤)

الصُدُود: قهر و دورى (١٤)

الصَّرْعَة: افتادن (١١)

الصَّرْم: قطع رابطه (١٤)

الصَّفح: گذشت (١٣)

الصّمَّاء: كر (٨)

ض

ضاقَــِ : تنگ شد. (٦)

الضَّجَر: ملالت، خستگى (١٥)

الضَّرَّاء: تنگدستى (١٤)

الضَّلال: گمراهى (٦)

ط

طَبَعَ ــَ : مهر زد. (كنايه از: پوشاند.) (٢)

الطّرِيّ: تر و تازه (١٥)

ظ

الظَّمْآن: تشنه (١٢)

الظَّهْر: پشت (١١)

الظَّهير: پشتيبان (١)

ع

عادى: دشمنى كرد. (١٤)

العَريكَة: اخلاق، خوى (١٠)

العَزِيز: سخت و دشوار (١٣)

العَصِيّ: نافرمان (١٠)

عَلاـــُ : بالا رفت، ارتقا يافت. (٣)

عَمَدَــِ : قصد كرد. (٩)

العَمي: كوردلى (١)

[٢]

العمية: كور، نابينا (٨)

العُيون: ج العين: چشمه (١٥)

غ

غابَــِ : غايب شد. (١٤)

غَداـــُ : شد، گرديد. (٦)

الغَرائِب: ج الغريب: ناآشنا، ديرفهم (١)

الغُرَّة: بنده، كنيز (٩)

الغَسَق: نهايت تاريكى (١٢)

غَشَّـــُ : فريب داد. (١)

الغشاوة: پرده (٢)

الغِلّ: كينه (١٣)

الغَيّ: تباهى (١)

الغَيث: باران (١١)

ف

الفاقَة: فقر، نيازمندى (١)

الفُؤاد: دل (٨)

فَتَنَــِ : آزمود. (٧)

فَرَطَـــُ : پيشى گرفت، جلو افتاد. (١٣)

فَزِعَــَ : پناه برد. (٦)

الفِصال: از شير بازگرفتن (١٠)

الفَصْل: قاطع و روشنگر (١)

الفَضْل: زايد (٦)

فَطَرَـــُ : آفريد، نوآفريد.(٥)

الفَظّ: تندخو، بدرفتار (١٣)

فَنِيَــَ : از بين رفت، پايان گرفت. (٥)

الفَيء: غنيمت (٩)

ق

قاصَّ: تلافى كرد، برداشت كرد. (١٥)