آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ٥٩ - درس هشتم حق  گرايى     

   بيش از ٥٠ اثر در شرح، ترجمه و تعليقه بر كافى نگاشته شده اند كه مهم ترين آن ها مرآة العقول علاّمه مجلسى در ٢٦ جلد است.

٢. من لايحضره الفقيه:

اثر ابوجعفر محمدبن بابويه قمى، معروف به شيخ صدوق (م. ٣٨١ هـ . ق.) است. وى در اجابت خواسته شخصى كه از او تقاضا كرد تا همانند محمدبن زكريّاى رازى (م. ٣١٣ يا ٣٢٣ هـ . ق .) كه براى كسانى كه به طبيب دست رسى ندارند كتاب من لايحضره الطبيب را نوشته است، او هم براى كسانى كه به فقيه دست رسى ندارند كتاب من لايحضره الفقيه را بنويسد، آن را به رشته تحرير در آورد و تنها روايات مربوط به فقه و احكام را در آن گرد آورد كه تعداد آن به ٠٠٠٦ روايت مى رسد.

٣ و ٤. التهذيب و الاستبصار:

هر دو كتاب اثر ابوجعفر محمدبن حسن طوسى، معروف به شيخ طوسى (م. ٤٦٠ هـ . ق.) مى باشند كه اوّلى در شرح كتاب المقنعه استادش، شيخ مفيد، است و ديگرى گردآورى و تنظيم احاديث اختلافى در كتاب تهذيب همراه با وجه جمع بين آن ها مى باشد. تعداد روايات كتاب تهذيب حدود ٥٩٠١٣ روايت و تعداد روايات كتاب استبصار قريب ٥١٠٥ روايت مى باشد.

   مؤلّفان كتب اربعه، كه نام هر سه محمد و كنيه هر سه شان ابوجعفر است به محمّدون ثلاث أُوَل معروفند.