آموزه هايي از قرآن و حديث
(١)
سرآغاز
٩ ص
(٢)
درس اول قرآن پيام هدايت     
١٣ ص
(٣)
      نگاهى به تاريخ تدوين قرآن كريم     
١٧ ص
(٤)
درس دوم ادب تلاوت     
١٩ ص
(٥)
      نگاهى به تفسير الميزان     
٢٤ ص
(٦)
درس سوم حديث ترجمان وحى     
٢٧ ص
(٧)
      نگاهى به تفاسير روايى شيعه     
٣١ ص
(٨)
درس چهارم تجلّى قرآن و حديث در ادب پارسى     
٣٣ ص
(٩)
      نگاهى به تفاسير روايى اهل سنّت     
٣٩ ص
(١٠)
درس پنجم ويژگى  هاى دين اسلام     
٤١ ص
(١١)
      نگاهى به تفاسير فارسى     
٤٥ ص
(١٢)
درس ششم دانش و انديشه     
٤٧ ص
(١٣)
      نگاهى به كتب اربعه     
٥١ ص
(١٤)
درس هفتم ايمان     
٥٣ ص
(١٥)
      نگاهى به صحاح ستّه     
٥٧ ص
(١٦)
درس هشتم حق  گرايى     
٥٩ ص
(١٧)
      نگاهى به بحارالأنوار     
٦٣ ص
(١٨)
درس نهم حقوق انسان     
٦٥ ص
(١٩)
      نگاهى به نهج  البلاغه     
٦٩ ص
(٢٠)
درس دهم حقوق متقابل والدين و فرزندان     
٧١ ص
(٢١)
      نگاهى به تُحَفُ الْعُقول     
٧٥ ص
(٢٢)
درس يازدهم دعا     
٧٧ ص
(٢٣)
      نگاهى به صحيفه سجاديه     
٨١ ص
(٢٤)
درس دوازدهم نماز     
٨٣ ص
(٢٥)
      نگاهى به امالى نويسى     
٨٧ ص
(٢٦)
درس سيزدهم محبت     
٨٩ ص
(٢٧)
      نگاهى به اربعين نويسى     
٩٣ ص
(٢٨)
درس چهاردهم رفق و مدارا     
٩٥ ص
(٢٩)
      نگاهى به ميزان الحكمة     
٩٩ ص
(٣٠)
درس پانزدهم كار و تلاش     
١٠١ ص
(٣١)
      نگاهى به الحياة     
١٠٥ ص
(٣٢)
واژه نامه     
١٠٧ ص
(٣٣)
پيوست  ها     
١١٣ ص
(٣٤)
            الف) پايگاه  هاى قرآنى و حديثى در اينترنت     
١١٣ ص
(٣٥)
            ب) نرم افزارهاى قرآنى و حديثى     
١١٤ ص
(٣٦)
            ج) فرهنگ  ها     
١١٥ ص
(٣٧)
منابع     
١١٧ ص

آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ١٢٥

واژه نامه

الف

آتى: آورد و عطا كرد. (٥)

آثَرَ: برگزيد، اختيار كرد. (١٣)

الآس: گياهى خوشبو (١٢)

آسى: يكى و برابر دانست. (١٠)

الآناء: ج أنى: ساعت، لحظه (٦)

آنَسَ: أنس و الفت گرفت. (٨)

ابْتَغى: جستجو كرد، طلب كرد. (٥)

أبْلى: كهنه كرد. (١)

أَبىــَ : امتناع ورزيد. (٤)

اتَّعَظَ: اندرز را پذيرفت و بدان عمل كرد. (٢)

أَثابَ: پاداش داد. (١٠)

اجْتَبى: برگزيد. (٥)

الاحتِضار: در بستر مرگ افتادن (١٤)

الإحْنَة: كينه (٩)

أحْصى: شمارش كرد. (١)

أحَلَّ: فرود آورد. (١١)

أخْزى: خوار كرد، رسوا كرد. (١١)

الاخْتِبار: آزمايش (١٥)

ادّخَرَ: ذخيره كرد. (١١)

الأَدواء: ج الدّاء: درد، بيمارى (١)

الأذلَّة: ج الذّلول: رام، نرم (١٣)

الأُذُن: گوش (در اينجا: زودباور) (١٤)

[٢]

الأَذى: آزار، اذيّت (١٠)

ارتَدَّ: بازگشت. (١٣)

ارْتَقَبَ: انتظار كشيد. (١٢)

الأَزْيَن: زيباترين، شايسته ترين (٦)

اسْتَجابَ: اجابت كرد، پذيرفت. (١١)

استَخْلَصَ: خالص و پاكيزه گردانيد. (٥)

استَعاذَ: پناه برد. (٢)

الأسْنى: والاترين، رفيع ترين (٧)

أشْعَرَ: پوشاند، پر كرد. (١٣)

أشْفَقَ: ترسيد و حذر كرد. (٤)

الأصاغر: ج الأصغر: كوچكتر (١٤)

أَصبَحَ: گرديد. (٨)

الإصْر: سنگينى (٣)

اصْطَفى: برگزيد، ممتاز ساخت. (٥)

اضْطَرَّ: به اجبار كشاند. (٩)

أَضَلَّ: گمراه كرد. (١)

أطافَ به: دور او را گرفت. (٦)

اعتَصَمَ: چنگ زد، متوسل شد. (٧)

أَعَدَّ: آماده كرد. (٤)

الأَعْدى: دشمن ترين (٤)

الأغلال: ج الغُلّ: زنجير (٣)

أَفْلَحَ: رستگار شد. (١٢)

الأَفْواه: ج فاه (فَم): دهان (در اينجا: زبان) (٧)