آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ٦٤ -       نگاهى به بحارالأنوار     

واژگان

اعتَصَمُوا: چنگ زدند، متوسّل شدند.

أَدُلُّ: راهنمايى كنم.

أَسْنَى: والاترين، رفيع ترين

أَفْواه: جمع فاه (فم): دهان (در اينجا: زبان)

التَّحَلِّي: آراستن

التَّفْوِيض: واگذاردن، در اختيار قراردادن

تُلِيَتْ: تلاوت شود، خوانده شود.

التَّمَنِّي: آرزو كردن

تُنْجِي: نجات بدهد.

حَظّ: بهره مند شدن

حَقْنُ الدِّماء: حفظ خونها

خُسْر: زيان در اصل سرمايه

لايُفْتَنُونَ: امتحان و آزمايش نشوند.

لايَمْحَضُ: خالص نمى كند.

المَناكِح: جمع المَنْكَح: ازدواج

وَجِلَتْ: احساس خوف كند، بيمناك شود.

پژوهش و انديشه

   ١ـ نقش ايمان را در زندگى فردى و اجتماعى بررسى كنيد.

   ٢ـ با توجه به سوره مؤمنون، ويژگى هاى يك انسان مؤمن را بيان كنيد.

منابع پيش نهادى

   ١ ـ ١ ـ نظريه ايمان در عرصه كلام و قرآن، محسن جوادى;

   ١ ـ ١ ـ انسان و ايمان، مرتضى مطهّرى;

   ٢ ـ ١ ـ الحياة، محمدرضا حكيمى و ديگران، ج ١، ترجمه احمد آرام;

   ٢ ـ ٢ ـ تفسيرالميزان، سيدمحمدحسين طباطبائى.

نكته

لا در زبان عربى كاربردهاى گوناگونى دارد و براى نهى، نفى، نفى جنس و ... به كار مى رود. به كمك قراين، مى توان هر يك را از ديگرى تشخيص داد; نهى: لا يحزنْك; نفى: (و هم لايُفتنونَ); نفى جنس: لا إلهَ إلاَّ اللّه