آموزه هايي از قرآن و حديث
(١)
سرآغاز
٩ ص
(٢)
درس اول قرآن پيام هدايت     
١٣ ص
(٣)
      نگاهى به تاريخ تدوين قرآن كريم     
١٧ ص
(٤)
درس دوم ادب تلاوت     
١٩ ص
(٥)
      نگاهى به تفسير الميزان     
٢٤ ص
(٦)
درس سوم حديث ترجمان وحى     
٢٧ ص
(٧)
      نگاهى به تفاسير روايى شيعه     
٣١ ص
(٨)
درس چهارم تجلّى قرآن و حديث در ادب پارسى     
٣٣ ص
(٩)
      نگاهى به تفاسير روايى اهل سنّت     
٣٩ ص
(١٠)
درس پنجم ويژگى  هاى دين اسلام     
٤١ ص
(١١)
      نگاهى به تفاسير فارسى     
٤٥ ص
(١٢)
درس ششم دانش و انديشه     
٤٧ ص
(١٣)
      نگاهى به كتب اربعه     
٥١ ص
(١٤)
درس هفتم ايمان     
٥٣ ص
(١٥)
      نگاهى به صحاح ستّه     
٥٧ ص
(١٦)
درس هشتم حق  گرايى     
٥٩ ص
(١٧)
      نگاهى به بحارالأنوار     
٦٣ ص
(١٨)
درس نهم حقوق انسان     
٦٥ ص
(١٩)
      نگاهى به نهج  البلاغه     
٦٩ ص
(٢٠)
درس دهم حقوق متقابل والدين و فرزندان     
٧١ ص
(٢١)
      نگاهى به تُحَفُ الْعُقول     
٧٥ ص
(٢٢)
درس يازدهم دعا     
٧٧ ص
(٢٣)
      نگاهى به صحيفه سجاديه     
٨١ ص
(٢٤)
درس دوازدهم نماز     
٨٣ ص
(٢٥)
      نگاهى به امالى نويسى     
٨٧ ص
(٢٦)
درس سيزدهم محبت     
٨٩ ص
(٢٧)
      نگاهى به اربعين نويسى     
٩٣ ص
(٢٨)
درس چهاردهم رفق و مدارا     
٩٥ ص
(٢٩)
      نگاهى به ميزان الحكمة     
٩٩ ص
(٣٠)
درس پانزدهم كار و تلاش     
١٠١ ص
(٣١)
      نگاهى به الحياة     
١٠٥ ص
(٣٢)
واژه نامه     
١٠٧ ص
(٣٣)
پيوست  ها     
١١٣ ص
(٣٤)
            الف) پايگاه  هاى قرآنى و حديثى در اينترنت     
١١٣ ص
(٣٥)
            ب) نرم افزارهاى قرآنى و حديثى     
١١٤ ص
(٣٦)
            ج) فرهنگ  ها     
١١٥ ص
(٣٧)
منابع     
١١٧ ص

آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ١٢٦

أَقْسَطَ: به عدالت و انصاف رفتار كرد. (١٤)

الأقْصى: دورترين (در اينجا: بالاترين) (٣)

الألباب: ج اللّبّ: مغز، عقل خالص و ناآلوده (در   اينجا: تفكر و انديشه) (٢)

أمْضى: اجرا كرد، انجام داد. (٤)

الأَمَل: آرزو (٨)

الإمْلاق: فقر، گرسنگى (٩)

الأُمّيّين: ج الأمّيّ: درس ناخوانده (٣)

أنابَ: بازگشت. (١٠)

انتَفَعَ: سود برد، بهره مند شد. (٣)

انتَهى: واگذاشت، انجام نداد. (٣)

أنْجَى: نجات داد. (٧)

انْفَضَّ: پراكنده شد. (١٣)

أنْصَتَ: خاموش شد. (٢)

انْقَضى: تمام شد. (٥)

الأَنيق: زيباى شگفت آور (١)

أوْزَعَ: الهام كرد، برانگيخت. (١١)

ب

بادَرَ: شتاب كرد، مبادرت ورزيد.(٤)

باعَدَ: دور كرد. (٥)

البَذاء: سخن زشت و پست (١١)

البَصائِر: ج البصيرة: دليل، حجّت (١)

البَغْي: دشمنى (٥)

البُكيّ: ج الباكي: گريه كنان (٢)

بَلَغَـــُ : رسيد. (١٠)

ت

[٢]

تَبَوَّءَ: مسكن گزيد. (١٣)

تَبَيَّنَ: تحقيق كرد. (٨)

التِّبْر: طلاى غير مسكوك (٩)

التَّحَلّي: آراستن (٧)

التَّفْويض: واگذاردن (٧)

التَّمَنِّي: آرزو كردن (٧)

التَّناصُف: رفتار و عمل بسامان و عادلانه (٩)

التَّواصُف: وصف كردن (٩)

التَّوفير: افزودن (٩)

تَخَلّى: خلوت كرد. (١٢)

تَلاــُ : تلاوت كرد، خواند. (٧)

تَمكّثَ: درنگ كرد. (٢)

تَهاوَنَ: سبك شمرد. (١٢)

تَيسَّرَ: مقدور شد. (٢)

ث

ثَقُلَـــُ : سنگين شد. (٤)

الثّقلينِ: تثنيه الثّقل: سنگين (در اينجا: عنصر

گرانبها) (٣)

ج

الجار الجُنُب: همسايه بيگانه و دور (١٤)

الجَبّار: ستمگر، ظالم (١٠)

الجَزوع: بسيار ناشكيبا و بى تاب (١٢)

الجَلاء: صيقل (٣)

الجُنُوب: ج الجَنْب: پهلو (١٢)

الجِيران: ج الجار: همسايه (٩)