و نيز داراي فضائل عالي ديگر است ؛ مانند تذکر به احوال آخرت به هنگام تماشاي اصناف خلق و اجتماع کثير في صقع واحد علي نهج واحد لا سيما در احرام و وقوفين و رسيدن به محل وحي و نزول ملائکه بر انبيا ، از آدم تا خاتم ـ صلوات الله عليهم اجمعين ـ و تشرف به محل قدمهاي آن بزرگواران ، مضافاً بر تشرف بر حرم خدا و خانه او علاوه بر حصول رقت که مورث صفاي قلب است به ديدن اين امکنه شريفه با امکنه شريف ديگر که رساله گنجايش آن را ندارد .

نتيجه اين که حجّ داراي جمله اي از مشقت ها و فضائل کثيره از اعمال است و رسول خدا فرمود : رهبانيّت را در اين مکتب به جهاد و حج تبديل کردم و انسان با توجه به اين واقعيات بايد بداند که به کرامت اين سفر روحاني نمي رسد مگر با رعايت آداب و رسوم حقيقي آن و آن چند امر است :

اول ـ اين که هر عبادتي از عبادات بايد به نيت صادقه باشد و به قصد امتثال امر شارع بجا آورده شود تا عبادت به شمار آيد .

کسي که اراده حجّ دارد ، اوّلا بايد قدري تأمّل در نيّت