در بارگاه نور - حسین انصاریان - الصفحة ١١ - حکمت تشريع مناسک حج

سياسي ، مادي و معنوي خويش ، نياز شديد و احتياج مبرم دارد .

تحقق آنچه که بدان نيازمند است ، ممکن است در شهر و ديارش ، و در ميان جامعه محدود و کوچکش صورت نگيرد ، بنابراين جايي و جمعيتي را ـ به طور فطري و طبيعي ـ مي طلبد که به خواسته ها و آرمانهايش برسد و آنچه را که نسبت به آن احساس خلأ مي کند به دست آورد .

خداوند مهربان مناسک و مراسم حج را در جايگاهي معين و در شهري معلوم و در زماني محدود بر اهل تمکن فرض کرد تا به دور از حدود جغرافيا و مرز و رنگ و شکل و مليّت و قوم ، در آن زمان معين و در شهر مکّه ، و بر محور کعبه ، و بر حول مناسک گرد آيند و از هدايت حق جهت زدودن آلودگيها از باطن خويش و آراسته شدن به حسنات و دور شدن از سيئات و بديها و شناخت يکديگر و تبادل افکار و حل مشکلات سياسي و مادي است اسلام متحد شدن عليه هواي نفس و شياطين دروني و بروني و مستکبران از خدا بي خبر ، و اصلاح ظاهر و باطن خويش ، و به چنگ آوردن خير دنيا وآخرت بهره مند شوند .

بر متولّيان شرعي آن مکان مقدس و آن جايگاه رفيع ، واجب شرعي و اخلاقي است که زمينه آشنايي زائران را با