خداوندا ! اگر در اثر بي باکي عبد از تو و نافرماني وي از دستوراتت ، که ضامن خير دنيا و آخرت است ، و آلوده شدنش به گناه و معصيت ، مورد غضب و خشم تو قرار بگيرد ، و در همان حال که بند خشم و غضبت وي را به اسارت گرفته بميرد ، براي ابد هيچ روزنه نجاتي براي او نخواهد بود .

خداوندا ! از تو مي خواهم به حق نور وجهت ، که زمين و آسمانها از آن روشن شده و تاريکيها به سبب آن از بين رفته و کار اوّلين و آخرين از برکت آن اصلاح گشته ، مرا در بستر خشم و غضبت نميراني که مردن بر خشمت همان و گرفتار آمدن به عذاب ابد و بسته شدن تمام روزنه هاي نجات به روي من همان !

اي آن که قبل از دريافت شکر احسانت ، مرا به ايمان هدايت نمودي و به وقت بيماري تو را خواندم شفايم

دادي و برهنگي ام را پوشاندي و در گرسنگي سيرم نمودي