حجرالاسود، بنابر روايات، همانند ساير موجودات هستي مخلوقي از مخلوقات حق است، اما مخلوقي که مورد توجه خاص حضرت حق قرارگرفته و قرار گرفتنش در کنار رکني از ارکان کعبه براي اين است که زائران آن را لمس کنند و مقصودشان از لمس کردن آن، ميثاق بستن با حق باشد، که بقيه عمر را از محرمات دوري جسته و با تمام وجود در مدار بندگي حق باشند.

در پاره اي از روايات آمده است که اين سنگ از بهشت آمده و در ابتداي امر همچون ماه درخشنده بود، ولي عصيان عاصيان به صورت سياهي بر آن رخِ پرفروغ قرار گرفت.

امير المؤمنين(عليه السلام) مي فرمايد: اين سنگ بدون نفع و ضرر نيست. اين سنگ به منزله دست خدا در ميان مردم است. استلام آن در حقيقت بيعت وفاداري به حضرت حق است و در قيامت با چهره اي زنده نسبت به بيعت کنندگان در محضر حضرت محبوب به شهادت برمي خيزد و با بياني رسا شهادت خود را عرضه مي دارد.[١]

و چون استلام و بوسيدن آن و اشاره زائر به او به وقت

[١] بحار، ج٩٩، ص٢٢١، حديث ١١ و١٢