هم از اين منظره به نظر بياورد کيفيت يوم حشر را که تمام مردم به اين شکل از قبر بيرون مي آيند ؛ عور و سربرهنه و ازدحام آورنده ، بعضي در زمره مقبولين و عدّه اي در گروه مردودين ، بعضي متنعّم و بعضي معذب و بعضي متحيّر در امر ، بعد از اين که جميعاً در ورطه اولي متردد بودند .

چون داخل حرم شود بايد حالش حال رجاء و امن باشد از سخط و غضب الهي ؛ مثل حال مقصري که به بست رسيده باشد و اين حقيقت را از مفاد آيه : " وَمَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِناً" . بيابد ، اينجا زيادي رجاء و اميدواري است ؛ چه اين که شرف بيت عظيم و صاحب آن به راجي خود کريم و اينجا جاي توسعه رحمت است ؛ زيرا تو در اين جا ميهمان خاص اکرم الاکرمين هستي ، آن جناب پي بهانه مي گشت که تو را يک مرتبه در تمام عمرت به خانه خود دعوت کرده باشد ، اگر چه هميشه ميهمان او بوده اي و اکنون آن مهماني ميسّر شده ، حاشا و کلاّ از کرم او که هر چه تو از او خواهش داشته باشي او از جواب آن مضايقه کند ، اين چنين گمان را به بعضي از افراد سخي نبايد برد فضلا عن الجواد المطلق .

ديگر حالا تو نتواني نياوري يا بياوري ، نتواني نگهداري يا از اصل نداني چه بايد خواهي يا کاري کني به دست خود که مقتضي بذل به تو نباشد تقصير کسي نيست ،