٢ ـ بيتوته در منا واجب شرعي است و ـ احتمالا ـ راز آن در اين است که مؤمن رياضت خود را در خودداري از لذائذ دنيايي تکميل کند ، تا بين دو کفه ماديت و معنويت ايجاد تعديل گردد .

افراط در امور مادي و نيز افراط در امور معنوي باعث محروم شدن از فيوضات الهي است .

زائر قبل از ورود به مناسک ، بدون شک بر اثر جاذبه هاي دلفريب ظاهر حيات ، روح و قلب و جسمش دچار افراط در ميل و دلبستگي به امور مادي بوده و به همين خاطر از تهيه و تدارک توشه براي عالم آخرت بازمانده بود ؛ اکنون در اين ديار به حکم حضرت حق بايد در مدار رياضت قرار بگيرد تا تعديل لازم در جهت امور مادي و معنوي حاصل شود و اگر بيتوته واجب در منا را نخواست بايد بجاي آن به رياضت سخت تري که بيداري اوّل شب تا صبح است همراه با عبادت و ذکر حق در مسجد الحرام تن در دهد .

[١] بحار ، ج٩٦ ، ص٣٥