طبرى مى نويسد: هشام از ابومخنف نقل مى كند: ابوبكر فرزند محمد خزاعى به من گفت: قبيله اسلم همگى به مدينه آمدند و از فزونى جمعيت، كوچه ها پر شد. آنها با ابوبكر بيعت كردند. عمر مى گويد: هنگامى كه اين قبيله با ابى بكر بيعت كردند، من به پيروزى يقين پيدا كردم.[٢]

ابن ابى الحديد مى نويسد: قبيله اسلم آمد و جانب ابى بكر را گرفت. ابوبكر قدرتمند شد، سپس مردم با او بيعت كردند.[٣]

و اگر روايات شيعه را بر آن بيفزاييم، روشن مى شود كه بيعت مردم، در حال وحشت و ترس از اين اعراب مسلّح بوده كه وارد شهر شده و پيوسته مخالفان را تهديد مى كردند.

اين نكات جسته و گريخته حاكى از يك واقعيت گسترده است، هر چند تاريخ نگاران اهل سنت كمتر در اين مورد سخن

[١] الكامل فى التاريخ، ج٢، ص ١٤.
[٢] طبرى، ج٢، ص ٢٢٦.
[٣] شرح نهج البلاغه، ج٢، ص ١٢٨، ذيل خطبه ٢٦.