احمد بن محمّد معروف به ابن ابى دارم حديث نگار كوفى (م ٣٥٧ هـ) است كه ذهبى او را اين گونه شناسانده است: او به حفظ و شناخت حديث موصوف و معروف بود .[٣] و حاكم از او روايت كرده است.

ذهبى همچنين در كتاب «ميزان الاعتدال» خود به نقل از محمّد بن احمد بن حماد كوفى مى گويد: ابن ابى دارم در تمام عمر درست كار بود. در روزهاى آخر عمرش بيشترين مطالبى كه در نزد او قرائت مى شد عيوب و كارهاى ناپسند خلفا بود. من بر وى وارد شدم ديدم كه مردى در نزد او مى خواند:

« عمر به فاطمه لگدى نواخت كه محسن او سقط
شد » .[٤]

[١] مروج الذهب: ٢ / ٣٠١، چاپ دار الاندلس، بيروت

[٢] . كتاب «ميزان الاعتدال» نوشته ابن ابى دارم نيست. منظور مؤلّف محترم ديدگاه ابن ابى دارم در نگاه ميزان الاعتدال ذهبى است. (مترجم).

[٣] سير اعلام النبلاء: ١٥ / ٥٧٨، شماره ترجمه ٣٤٩

[٤] ميزان الاعتدال: ١ / ١٣٩، شماره ترجمه ٥٥٢