هو شاعر نتربص به ريب المنون)[١]، «سخنان او شعر است و ما منتظر، مرگ او هستيم». حزب نفاق هر چند به اسلام تظاهر كرده و در مسجد براى نماز حاضر مى شدند اما در باطن از فتنه گرى دست برنداشته و پيوسته مشكلاتى براى پيامبر و مسلمانان پديد مى آوردند.

آنان در بازگشت پيامبر از جنگ تبوك، با رم دادن شتر وى در عقبه در صدد ترور او برآمدند ولى نقشه شوم آنها با وحى الهى خنثى گشت، و قرآن به اين توطئه شوم اشاره مى كند و مى فرمايد:

(ولئن سألتهم ليقولن انّما كنّا نخوض ونلعب قل أبالله وآياته ورسوله كنتم تستهزؤن).[٢]

«هرگاه از اعمال زشت آنان سؤال شود مى گويند شوخى و بازى مى كرديم بگو آيا خدا و آيات او و پيامبرش را به سخره گرفته ايد».

آنان در سال نهم هجرت، مسجدى در مقابل مسجد«قبا» ساختند كه در حقيقت لانه جاسوسى و براى تربيت نيرو و كادر برانداز براى «ابوعامر» بود كه رئيس فرارى منافقان به شمار مى رفت. و پيامبر گرامى پس از بازگشت از تبوك، به امر خدا دستور

[١] طور: ٣٠.
[٢] توبه: ٦٥.