سقيفه; زمينه ها، معيارها و پيامدها - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠
٢. آيه ولايت
(إنّما وَليّكم الله ورسوله و الذين آمنوا الّذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون).[١]
سرپرست و ولى شما تنها خدا و پيامبر او و كسانى هستند كه ايمان آورده اند همانها كه نماز را برپا مى دارند و در حال ركوع، زكات مى دهند».
بسيارى از مفسران نوشته اند، اين آيه در حق على(عليه السلام) نازل شده، آنگاه كه فقيرى وارد مسجد شد و درخواست كمك كرد، هيچ كس اجابت ننمود، على(عليه السلام) در حالى كه در ركوع بود، با دستش اشاره به او كرد كه بيايد و انگشترى را از او بگيرد.
و ولىّ در آيه، به معناى اولى به تصرف است، چنان كه مى گويند: «فلان ولىّ القاصر» و در روايات، از پيامبر(صلى الله عليه وآله) نقل شده است:«لا نكاح إلاّ بولىّ».
٣. حديث منزلت
حديث منزلت از احاديث متضافر بلكه متواتر است شأن صدور حديث چنين است پيامبر(صلى الله عليه وآله)به هنگام رهسپارى به تبوك، على(عليه السلام)را در مدينه جانشين خود قرار داد. در اين موقع منافقان
[١] مائده: ٥٥، درباره نزول اين آيه، در مورد ياد شده به كتاب الغدير، ج٢، ص ٥٢ و ج٣، ص ١٥٦ مراجعه شود.