سقيفه; زمينه ها، معيارها و پيامدها - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٠
گرداب فتنه فرو افتاده و به راستى كه جهنم كافران را در محاصره مى گيرد».[١]
اين كار از شما دور مى نمود. چگونه چنين كرديد. به كجا مى رويد حاليكه كتاب خدا پيش روى شماست مطالبش پيدا و احكامش هويداست. نشانى هايش آشكار و نواحى و اوامرش برقرار، اما شما آن را پشت سر انداخته ايد. آبا بدان بى ميل شده ايد يا به غير قرآن حكم ميكنيد. براى ستم كاران بد جانشينى است و «هركه جز اسلام دينى را بگزيند از او پذيرفته نمى شود و در سراى ديگر از زيانكاران خواهد بود»[٢]. سپس جز اندكى درنگ ننموديد چندان كه رميدگى اشترى به آرامش بدل گردد و كشيدن افسارش آسان شود. كه آتش را فروزان و شعله هاى آن را گدازان نموديد و براى پاسخ گويى به آواى شيطان گمراه و خموشى انوار خدا و سنت هاى ختم انبيا (صلى الله عليه وآله وسلم)، آماده و مهياگرديده به بهانه برگرفتن كف شير نهانى، همه اش را نو شيديد و همگى بر خانواده و فرزندان پيامبر كمين كرديد و ما صبر پيشه كرديم. چونان خنجر برّان بر گلو خورده و سنان بر شكم فرو رفته. و اينك شما بر اين يپنداريد كه ما را ارثى نيست. آ يا به گونه عصر جاهلى بر ما حكم مى كنيد «و براى
[١] توبه: ٤٩
[٢] آل عمران: ٨٥