جانب خدا معين نشود، در غير اين صورت جاى مشورت نيست. و ادلّه قاطع بر تعيين جانشين از جانب پيامبر(صلى الله عليه وآله) در روز غدير، در دست است، بنابراين مسأله خلافت به امت واگذار نشده تا در آن به شورى بپردازند و جاى مشورت نيست.

شورا، قربانى هوسها

فرض كنيم كه اساس گزينش جانشين پيامبر(صلى الله عليه وآله)، شوراست، ولى هيچگاه اين اصل، در گزينش خلفاى سه گانه پس از رسول خدا، عملى نگرديد.

ما در ميان گزينش خلفا درباره كاملترين شورايى كه عمر آن را براى گزينش خليفه تشكيل داد، سخن مى گوييم كه در تاريخ به شوراى شش نفرى معروف است، و جمعى از مفسران، هنگامى كه به آيه (و شاورهم فى الأمر) مى رسند، درباره اين شورا سخن مى گويند.

بررسى شوراى شش نفرى كه از طريق خليفه دوم انتخاب شد، نشان مى دهد كه اين كار بازيچه اى بيش نبوده و هدف، محروم كردن اميرمؤمنان، از خلافت بوده است، در حالى كه اين شورا كه از نظر اهل سنت، فاخرترين شوراهاست، ولى نارسايى هايى دارد كه هرگز نمى توان آنها را شوراى مشروع دانست.