رسيدند و به ابى بكر گفتند: نطفه فتنه در حال انعقاد است و انصار در سقيفه بنى ساعده گرد آمده اند و مى خواهند با سعد بيعت كنند. وى فوراً با دو تن از مهاجران، يعنى عمر بن خطاب و ابى عبيده از جا برخاستند و مراسم كفن و دفن پيامبر را ناديده گرفتند، و راهى سقيفه شدند و از ميان مهاجران كه در آنجا گرد آمده بودند، فقط اين سه نفر، ناگهان از چشم ها پنهان شدند و ديگر مهاجران در انتظار مراسم تجهيز پيامبر بودند، وقتى وارد سقيفه شدند، ديدند كه تيره هاى اوس و خزرج، همگى زير عنوان انصار در آنجا، گرد آمده اند و مى خواهند جانشين پيامبر را انتخاب كنند، و مشاهده كردند كه سعد بن عباده مشغول سخنرانى است، و اصرار مىورزد كه جانشين پيامبر بايد از انصار باشد زيرا آنان از پيامبر دفاع كرده اند و در گسترش اسلام، سهم بيشترى دارند، براى اين كه علاقه مندان از متن سخنرانى وى آگاه شوند، اينك به ترجمه خطابه او مى پردازيم:

معيار گزينش خليفه در منطق سعد

«اى گروه انصار! شما پيش از ديگران به آيين اسلام
گرويديد، از اين جهت، براى شما فضيلتى هست كه براى ديگران نيست. پيامبر اسلام، متجاوز از ده سال، قوم خود را به