سقيفه; زمينه ها، معيارها و پيامدها - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٦

گفته اند و علّت آن واضح است كه سياست حاكم بر محيط مانع از آن بود كه وقايع را لخت و عريان بنويسند ولى دانشمندان شيعه در اين مورد گسترده تر سخن گفته اند. شيخ مفيد از ابومخنف لوط بن يحيى ازدى و او از محمد بن سائب كلبى و ابى صالح تا برسد به زائدة بن قدامه چنين نقل مى كنند كه:

«گروهى از اعراب خارج مدينه وارد مدينه شدند تا نيازمندى هاى خود را خريدارى كنند. مردم به خاطر درگذشت رسول خدا به آنها توجه نكردند و لذا به هنگام بيعت در سقيفه آنان در مدينه بودند، عمر آنان را خواست و گفت:«ما به شما كمك مالى مى كنيم و آذوقه مورد نياز شما را نيز در اختيارتان مى گذاريم، شما هم برويد و مردم را به بيعت خليفه دعوت كنيد و اگر كسى خوددارى كرد بر سر و روى او بكوبيد.

راوى مى گويد: به خدا سوگند ديدم اعراب كمربندهاى خود را محكم بسته و پيراهن هاى بلند يمنى ( صنعانى ) را پوشيدند و چوب ها را به دست گرفتند و بر سر مردم ريختند و آنها را به زور و اكراه به بيعت كشاندند».[١]

از احتجاج طبرسى استفاده مى شود كه ١٢نفر از ياران رسول