يكى از مسؤوليت هاى پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)، تفسير قرآن مجيد است. البته قرآن به زبان عربى روشن فرود آمده است، امّا اين بدان معنى نيست كه برخى از آيات بى نياز از معلم باشد. كتاب هاى درسى مربوط به فيزيك و شيمى به زبان فارسى روز است امّا بى نياز از معلم نيست. قسمتى از آيات قرآن، عمومات و مطلقات است كه در شريعت، از اطلاق آنها كاسته شده و يا عموم آنها تخصيص خورده است. مقيّدها و مخصّص ها بايد از طريق وحى برسد، و امامى كه وارث علوم نبوى نباشد، در اين راه نمى تواند خلأى را پر كند. متأسفانه روايات مسند از پيامبر، پيرامون تفسير قرآن، بسيار كم هستند و شمار آنها از صد بالا نمى رود كه همگان را سيوطى در كتاب«الاتقان» آورده است.[١]

٣. حفظ دين از تحريف

شكى نيست كه در عصر پيامبر(صلى الله عليه وآله)، هيچ نوع فرقه گرايى دينى

[١] اتقان، ج٤، ص ٢١٤ـ ٢٥٧.