هنگامى كه فاطمه شنيد كه ابو بكر تصميم گرفته تا او را از استفاده فدك بازدارد، معجرش را بر سر گرفت و خويشتن را به طور كامل پوشانيد و به همراه گروهى از خدمتكارانش به راه افتاد.[١] (تا آخر روايت).

(از اينجا به بعد، نقل اين دو روايت هيچ تفاوتى به چشم نمى خورد و هر دو يك گونه اند).

٤. ابن ابى الحديد (م ٦٥٥ هـ)

اين تاريخ نگار پژوهشگر در شرح نهج البلاغه خود اين خطبه را برگرفته از كتاب «السقيفه» ابوبكر جوهرى به چند سند آورده است.[٢]

[١] الشافى فى الامامه: ٤ / ٦٩ ـ ٧٧

[٢] طرق متعددى كه ابن ابى الحديد از جوهرى نقل كرده اينگونه است

الف: قال ابو بكر: فحدثنى محمّد بن زكريا قال: حدثنى جعفر بن محمّد بن عُمارة الكندى قال: حدثنى ابى عن الحسين بن صالح بن حىّ، قال: حدثنى رجلان من بنى هاشم، عن زينب بنت على بن أبي طالب (عليهما السلام).
ب: قال: وقال جعفر بن محمّد بن على بن حسين عن ابيه.
ج: قال ابو بكر: وحدثنى عثمان بن عمران العجيفى، عن نائل بن نجيح بن عمير بن شَمِر، عن جابر الجعفى، عن ابى جعفر محمّد بن على (عليه السلام).
د: قال ابو بكر: و حدثنى احمد بن محمّد بن يزيد، عن عبدالله بن محمّد بن سليمان، عن ابيه، عن عبدالله بن حسن بن الحسن (عليه السلام).