سقيفه; زمينه ها، معيارها و پيامدها - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٥
فروكش كرد. ديگ تهمت از جوش افتاد و آتش كفر رو به خموشى نهاد، آواى هرج و مرج پايانى گرفت و دين نظام يافت .
چرا پس از اين بيان حيران شديد و چه سان پس از آشكار كردن دين در پى نهان كردن آن بر آمديد. و پس از گام پيش نهادن عقب نشينى كرديد و پس از ايمان آوردن به شرك روى كرديد. بدا به حال گروهى كه پيمانشان را پس از اينكه بستند، شكستند و به بيرون راندن پيامبر همت گماشتند. حال كه آنان آغاز گر جنگ بودند «آيا از آنان مى هراسيد؟ بدانيد كه خداوند سزاوارتر است كه از او بهراسيد، اگر ايمان داريد».[١]
باز دانيد كه من مى نگرم كه شماها تن به خمودى داده و آن كسى را كه به زمامدارى جامعه سزاوارتر بود واپس نهاديد و به تن آسايى عادت نموديد و از تنگنا به فراخناكى رسيده ايد .
آنچه را كه حفظ كرده بوديد بيرون انداختيد و آنچه فرو داده بوديد از حلقوم بر آورديد. «و اگر همه شما و تمام ساكنان زمين كافر گردند، خداى تعالى بى نياز از همگان است».[٢]
بازدانيد كه گفتنى ها را گفتم با آنكه مى دانم سستى و پستى در درون شما لانه گزيده و خيانت و مكارى با خون و پوستتان يكى
[١] توبه: ١٣
[٢] ابراهيم: ٨