سقيفه; زمينه ها، معيارها و پيامدها - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٢
كنيد براى پدر و مادر و نزديكان. حقى است بر دوش تقوى پيشه گان» .[١]
شما مى پنداريد من بهره اى ندارم و از پدرم ارث نمى برم. آيا اين آيه مخصوص شماست و پدر مرا شامل نمى شود يا اينكه مى گوييد اهل دو ملت (و دين) از يكديگر ارث نمى برند و من و پدرم دو كيش جداى از هم داريم؟ يا آنكه شما قرآن را بهتر از پدر و پسر عمويم مى دانيد؟ اينك اين تو و اين شتر (خلافت) لگام زده و آماده سوارى، برگير و ببر. ديدار به هنگامه رستاخيز. چه خوب داورى است كردگار و چه نيك وعده گاهى است قيامت. در آن هنگامه، باطل پيمايان زيانكارانند و پشيمانى هيچ كدامتان را سودى نبخشد. براى هر خبرى قرار گاهى خواهد بود، پس به زودى آگاه خواهيد شد كه عذاب خوار كننده چه كسى را در بر خواهد گرفت و عذاب پيوسته و بى وقفه بر چه كسى فرار خواهد رسيد.
سپس به جانب انصار نگريست و فرمود: اى جماعت نيكان، اى بازوان ملت، اى نگهدارندگان دين، فتور و قصور شما نسبت به حق من براى چيست؟ سستى و پستى شما در برابر اين ستمى كه بر من مى رود چراست؟ مگر پدرم رسول خدا نمى فرمود: «هر كسى را
[١] بقره: ١٨٠