آيات مشكله قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٠ - پاسخ سئوال از نظر روايات

را بشنوند؟ اين مطلب اگر چه مانع فقهى ندارد ولى بسيار نادر است، ونوعاً درنمازهاى يوميه انسان تا نزديك نماز گزار نباشـد، موفـق به شـنيدن كلمات وى نمى شود، و هرگاه منظور اين است كه بدون حفظ قيد « اخفات» مردم صداى نماز گزار را بشنوند اين مطلب با ضرورت فقه اسلام [١] مخالف است، و ائمه اهل بيت پيوسته نمازهـاى يومـيه را بـه طـور « اخفـات» مى خواندند و شـيعيان را نيز چنين دستور مى دادند كه از آنها پيروى نمايند.

پاسخ سئوال از نظر روايات:

خوب است اين موضوع را از پيشوايان خود بپرسيم، زيرا قول و فعل آنها به تنصيص حديث « ثقلين» حجت است گذشته از اين از عريق ترين و اصيل ترين نژاد عربند و به حدود زبان خود بهتر از ديگران آشنايند آنان در اين مورد بياناتى دارند كه برخى را نقل مى كنيم:

١ ـ سماعه مى گويد: از حضرت صادق (عليه السلام) پرسيدم كه مقصود از آيه مورد بحث چيست؟ فرمود: « اَلْمُخافَةُ ما دوُنَ سَمْعَكَ وَ الْجَهْرُ اَنْ تَرْفَقَ صَوْتَكَ شَدِيداً» :« مخافة» عبارت از اين است كه طورى سخن بگوئى كه خود نيز نشنوى ، و « جهر» اين است كه صداى خود را از حد متعارف بلند تركنى.

٢ ـ اسحاق بن عمار نيز نقل مى كند كه محضر امام صادق (عليه السلام) شرفياب شدم و از آيه مزبور سئوال نمودم، حضرت نيز همان جواب قبل را تكرار نمود و نيز افزود:« وَاقْرأ ما بَيْنَ ذلِكَ» وحد فاصل ميان اين دو را انتخاب كن [٢].

---

[١] نظريه اهل تسنن در اين مسائل نزديك به فتاواى شيعه است آنان نيز عملاً نمازهاى صبح و مغـرب و عشاء و جمعه را بلنـد، و در غير ايـن دو مـورد آهسته مى خوانـند، برخـى مانـند«ابو حنيفه» جهر را برامام جماعت درمورد جهر واجب، و برخـى ديگر بر او مستحب مى داننـد و در اين مـورد تفاصيلى دارنـد كه در كتاب « الفقه على المذاهب الأربعـة» ج١، ص ١٧٨ منعكس است.
[٢] وسائل الشيعة، ج٤، ص ٧٧٣ ـ ٧٧٤ باب سى و سه از ابواب قرائت.