نظريه حقوقى اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢٤ - ٧ دفاع از دين و ارزش هاى اسلامى، وظيفه اى همگانى
سيدالشهدا(عليه السلام) تكليفى شخصى وجود داشت كه آن تكليف از ازل براى او نوشته شده بود و آن حضرت موظف بود اين وظيفه را انجام دهد. در پاسخ اينان بايد گفت كه در اسلام «احكام شخصى» وجود ندارد، جز چند حكم شخصى كه مختص پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) بود؛ مانند: جواز تعدد زوجات بيش از چهار، و وجوب تهجد و نماز شب. ساير تكاليف شرعى مربوط به همه مسلمانان است و هرگاه شرايط آن براى هركس فراهم شود، عين همان تكليف وجود خواهد داشت. از اين رو اگر خداى ناكرده در روزگارى، عدهاى به نام حاكم اسلامى، احكام اسلامى را تعطيل كرده و به جاى آن، بدعتها را رواج دهند، ما مكلفيم كه عكسالعمل نشان دهيم. در اين وضعيت، اگر در مرحله اول بتوان از راه مسالمتآميز مسأله را حل كرد نوبت به مرحله بعد نمىرسد؛ اما اگر راهى جز كار سيدالشهدا(عليه السلام)وجود نداشته باشد همان كار سيدالشهدا(عليه السلام)واجب مىگردد تا از اين طريق دين احيا شود. اگر احياى دين و نفى بدعتها جز با شهادت حاصل نشود، اين امر به سيدالشهدا(عليه السلام) اختصاص ندارد، بلكه وجوب آن براى ديگران هم ثابت خواهد بود. اميدواريم چنين روزى پيش نيايد، ولى در روزگارى واقع شدهايم كه بسيارى از امور ناممكن، ممكن شده است. ما بايد از چنين پيشآمدهايى كه گاه طليعهاش در گوشه و كنار ديده يا شنيده مىشود، بيمناك باشيم. گاه از برخى افرادى كه هيچ انتظارش نمىرود سخنان عجيب و غريبى شنيده مىشود كه انسان باور نمىكند. ما بايد اسلام را بهتر شناخته و بهتر از آن دفاع كنيم. اگر راه سيدالشهدا براى ما عزيز است بايد از عمق جان بگوييم: يا لَيْتَنا كُنّا مَعَكُمْ فَنَفوزَ فوزاً عظيما= اى كاش با شما بوديم و به رستگارى بزرگ نايل مىشديم. ما بايد خودمان را براى ظهور امام زمان(عليه السلام) آماده سازيم؛ چه اين كه آن حضرت به ياران وفادارى همانند ياران جدّش نيازمند است؛ يارانى كه جان خويش را به كف گرفته و آماده فداكارى براى اسلام باشند. فلسفه خواندن زيارتهايى مانند: زيارت عاشورا و زيارت وارث، احياى اسلام از طريق فرهنگ شهادتطلبى است. با گفتن جمله: يا لَيْتَنا كُنّا مَعَكُمْ فَنَفوزَ فوزاً عظيما، اعلام مىكنيم كه من به راه شما ايمان دارم و از اين كه در كربلا براى كمك و يارى شما نبودم حسرت مىخورم و منتظرم چنانچه شرايطى پيش آيد همان راه شما را انتخاب كنم. اين همان فرهنگ شهادتطلبى است كه امام حسين(عليه السلام)به جامعه اسلامى و به جامعه بشرى اهدا فرمود. آن حضرت ثابت كرد كه گاه براى جامعه اسلامى شرايطى پيش مىآيد كه مسلمان بايد خويشتن، بستگان و حتى طفل شيرخوارش را فدا كند. اين فداكارى براى آن است كه اسلام