نظريه حقوقى اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٠٠ - ٣ پاسخ شهيد مطهرى به عوام فريبى مبلّغان مسيحى

اگر آنان افتخار مى‌كنند كه در باره جنگ، قانونى ندارند، ما در مقابل، افتخار مى‌كنيم كه اسلام در باب جهاد قوانينى وضع نموده است. اگر ما روحيه سلحشورى، دفاع و مقاومت را از دست دهيم، مردمى زبون، پَست و فرومايه شده، طعمه‌اى براى گرگان استعمار و استبداد خواهيم شد. اين روحيه جهاد است كه انسان‌ها را از يوغ بردگى نجات داده، به آقايى و عزت مى‌رساند. اگر دينى در باره جهاد و دفاع قانونى نداشته باشد، اين امر براى آن دين، افتخار نخواهد بود. اين سخن كه در مسيحيت، جنگ، دفاع و مبارزه وجود ندارد، چيزى جز مسيحيت تحريف شده نيست. مسيحيت حقيقى همان است كه حضرت عيسى بن مريم(عليه السلام) آن را اين گونه تبيين فرمود: شريعت من همان شريعت حضرت موسى(عليه السلام)است و احكامى كه حضرت موسى(عليه السلام)آورده است در شريعت من نيز وجود دارد و فقط در برخى موارد تغيير كرده است. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد: وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَ جِئْتُكُمْ بِآيَة مِنْ رَبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللّهَ وَ أَطِيعُون[١]= (عيسى گفت: آمده‌ام تا) تورات را كه پيش از من نازل شده است تصديق كننده باشم، و تا پاره‌اى از آنچه را كه بر شما حرام گرديده، براى شما حلال كنم، و از جانب پرودگارتان براى شما نشانه‌اى آورده‌ام. پس، از خدا پروا داريد و مرا اطاعت كنيد.

بنابراين همان قانون جهاد و دفاع كه در شريعت حضرت موسى وجود داشت، در شريعت حضرت عيسى نيز هست، ولى دشمنان عيسى بن مريم مانند همه كينه‌توزان امروز، در بيان حقايق كارشكنى كردند و مانع تشكيل دولت به دست حضرت عيسى شدند. از اين رو اكثر عمر آن بزرگوار در هجرت از شهرى به شهر ديگر و از آباديى به آبادى ديگر سپرى گشت؛ و گرنه اين سخن كه در شريعت اين پيامبر آسمانى جهاد و دفاع وجود ندارد، نادرست است. چه بسيار پيامبرانى كه از طرف خدا مبعوث شده و با حمايت مؤمنان و خداپرستان با دشمنان خدا و دشمنان بشريت جنگ كردند. آنان در اين راه از خود ضعف و سستى نشان ندادند و دشمنان را از سر راه برداشته و به پيروزى نهايى رسيدند: وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللّهُ يُحِبُّ الصّابِرِين[٢]= و چه بسيار پيامبرانى كه همراه او توده‌هاى انبوه، كارزار كردند؛ و در برابر آنچه در راه خدا بديشان رسيد، سستى نورزيدند و ناتوان نشدند؛ و تسليم دشمن نگرديدند، و خداوند شكيبايان را دوست دارد.