خودِ امام زمانم و در آخر هم ادعاى پيامبرى و سپس ادّعاى خدايى كرد! اين شخص كه فارسى زبان بود كتابش را به زبان عربى نوشته بود كه پر از غلط‌هاى فاحش ادبى بود! او خطبه‌اى به زبان عربى خواند و در بخشى از آن گفت: «خَلَقَ السّمواتَ وَالارضَ» و حرف «تا» در كلمه سماوات را به فتحه خواند، در حالى كه صحيح آن: «خلق السّمواتِ والارضَ» به كسر «تا» است؛ چون كلمه «السموات» با «ات» جمع بسته شده است و بنا بر قواعد ادبيات عرب به هنگام نصب، بايد به «تا» كسره داد. به قول ابن مالك:

و ما بتاء وَ الف قد جُمِعا *** يُكسَرُ فِى الجَرِّ وَ فى النَّصبِ معا

يعنى: آنچه با الف و تا جمع بسته شده است، هنگام جر و نصب، كسره داده مى‌شود.

به هر حال، آن شخص خطبه را غلط خواند و آن‌گاه كه به او اعتراض شد، در پاسخ گفت: ما آمده‌ايم الفاظ عربى را از قيد اين قواعد آزاد سازيم!

آرى، آن شخص آمده است تا ادبيات عرب را از قواعد عربى آزاد سازد؛ در حالى كه اين مفسران نوانديش پا را از اين فراتر نهاده مى‌گويند: ما نه تنها قواعد ادبى، لغت، نحو و صرف را در قرائت رعايت نمى‌كنيم، بلكه از نظر آنان عرف محاوره و زبانى كه مردم كوچه و بازار با آن صحبت مى‌كنند نيز در فهم متون دينى هيچ اعتبارى ندارد! آنان به سادگى معنايى را براى آيه و روايتى ذكر مى‌كنند كه به روشنى برخلاف ضوابط و قواعد ادبى و فهم عرفى يا برهان عقلى است. اين افراد در توجيه كار خود مى‌گويند: اسلام دو قرائت دارد؛ يك قرائت سنّتى و يك قرائت مدرن. قرائت سنّتى اسلام اين است كه از طرف خدا كتابى نازل شده و موجودى به نام جبرئيل اين كتاب را كه حاوى دستوراتى است بر پيغمبر نازل كرده است و بر مردم واجب است اين دستورات را مو به مو در زندگى فردى، اجتماعى، خانوادگى و روابط بين‌الملل اجرا كنند. به عبارت ديگر، اگر كسى بگويد، بايد اين كار را انجام دهيم چون خدا گفته، اين قرائت سنّتى است! اين كج‌انديشان، قرائت جديد خود را به يك يا چند آيه و روايت خاص محدود نمى‌كنند، بلكه «كل اسلام» از نظر آنان قرائت خاص دارد. آن قرائت هم از اين قرار است كه خدا هيچ تكليفى براى انسان ندارد! به هر حال، اين هم قرائتى از اسلام است!

بنابراين از نظر آنان، اين قرائت كه خدا دستوراتى به آدميزاد داده و انسان موظف به رعايت آن در زندگى فردى اجتماعى و خانوادگى است، قرائت سنّتى است و بايد كنار گذاشته شود! اين عده در قرائت مدرن(!) كارى به آيه يا حديث ندارند. كدام آيه؟! كدام حديث؟! بلكه