نظريه حقوقى اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٩٥ - ٥ ارتباط مسأله دفاع با مسايل فرهنگى، اقتصادى و اجتماعى
گرفتن دين شما هستند: وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا[١]= و آنان پيوسته با شما مىجنگند تا اگر بتوانند شما را از دينتان برگردانند. همچنين مىفرمايد: وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصارى حَتّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُم[٢]= و هرگز يهوديان و ترسايان از تو راضى نمىشوند، مگر آن كه از كيش آنان پيروى كنى.
اينها سخنان صريح قرآن كريم است، البته به شرطى كه نگوييد اين مطالب مربوط به ١٤٠٠ سال پيش بوده و امروزه ديگر به كار نمىآيد! تعبير قرآن در اين باره «لا يزالون» است كه در فارسى به واژههايى مانند «همواره»، «پيوسته» و «هميشه» ترجمه مىشود؛ يعنى دشمنان همواره با شما جنگ خواهند كرد و حتى يك روز هم از شما دست نخواهند كشيد. در ظاهر، شعار صلح مىدهند كه شما را بفريبند، ولى هميشه در صدد كارزار نظامى با شما خواهند بود. جنگ آنان تا چه وقت است؟ حَتّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا؛ تا زمانى كه شما را از دينتان برگردانند. تا وقتى كه شما از دينتان دست برنداريد آنها نيز از شما دست نخواهند كشيد. آنان تنها در صدد تسلط بر اموال و اشغال اراضى شما نيستند.
قرآن كريم ١٤٠٠ سال پيش انگيزه اصلى دشمنان را افشا مىكند، ولى متأسفانه ما باور نمىكنيم. حماقت دشمنان اسلام موجب شده كه آنان سرّشان را از پرده برون اندازند و بگويند: دشمن اصلى ما اسلام است. افسوس! كه كلام جاودانه قرآن كريم را باور نكرديم و خيال كرديم مىتوان با آنان سازش نمود و با لبخند و روى خوش رفتار كرد! غافل از آن كه اگر توان داشته باشند يك لحظه از جنگ دست بر نخواهند داشت. آنان دوست دارند شما نيز مثل آنان كافر باشيد تا يكسان شويد: وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواء.[٣] ما بايد هوشيار باشيم. فكر نكنيم با دادن آوانس به آمريكا و در اختيار گذاشتن نفت، دست از سر ما مىكشند. هرگز آنها از ما راضى و خشنود نخواهند شد مگر اين كه از راه و روش آنان پيروى كنيم و به رنگ آنها درآييم: وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصارى حَتّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُم. بايد طوق بندگى آنان را به گردن بيندازيم، در غير اين صورت، و اگر بخواهيم دين خودمان را نگه داريم، از ما خشنود نخواهند شد. اين سخن اغراق نيست، بلكه عين حقيقت است كه قرآن آن را فرموده است. ما بايد از
[١] بقره (٢)، ٢١٧. [٢] بقره (٢)، ١٢٠. [٣] نساء (٤)، ٨٩.