ترجمه تفسیر المیزان
(١)
(10)(سوره يونس داراى 109 آيه مىباشد)
٣ ص
(٢)
سوره يونس(10) آيات 1 تا 10
٣ ص
(٣)
ترجمه آيات
٤ ص
(٤)
بيان آيات كيفيت و مكان نزول سوره يونس و بيان غرض و آهنگ كلى اين سوره مباركه
٥ ص
(٥)
اشاره به استعمال كلمه آيه در مورد معانى، اعيان و اقوال
٦ ص
(٦)
اشاره به اينكه تعين و جدا سازى آيات قرآن بستگى به ذوق تفاهم دارد و بيان مراد از حكيم در تلك آيات الكتاب الحكيم
٧ ص
(٧)
توضيحى در باره اينكه وحى مشتمل است بر انذار همه مردم و تبشير مؤمنين و بيان معناى قدم صدق
٨ ص
(٨)
جواب خداى تعالى به ترديد و تعجب كفار از نزول وحى و اينكه پيامبر
٩ ص
(٩)
استدلال اول بر اثبات معاد، به سنت جاريه الهيه بر افاضه رحمت تا تماميت و كمال موجودات
١١ ص
(١٠)
حجت دوم اعمال قسط و عدل الهى، با پاداش دادن به صالح و كيفر دادن به طالح(ليجزي الذين آمنوا )
١٢ ص
(١١)
حقانيت خلقت الهى در آفرينش آفتاب و ماه
١٢ ص
(١٢)
معناى اختلاف ليل و نهار و حكمتهايى كه در آن وجود دارد
١٤ ص
(١٣)
اعتماد به معاد يكى از اصول و پايههاى دين است و انكار لقاء الله و فراموشى روز حساب و دلبستگى به زندگى دنيا اساس انكار دين مىباشد
١٧ ص
(١٤)
مراد از هدايت مؤمنين به ايمانشان، و اشاره به رابطه بين ايمان و عمل و آثار هر يك
١٧ ص
(١٥)
محبت خالص مؤمنين به خداى تعالى، و تسبيح او، و تحيت و درود آنان به يكديگر در جنات نعيم
١٩ ص
(١٦)
حمد و ستايش خداى تعالى فقط از بندگان مخلص خدا بر مىآيد
٢١ ص
(١٧)
بحث روايتى(رواياتى در مورد قدم صدق عند ربهم ، و تسبيح و حمد پروردگار توسط اهل بهشت)
٢٣ ص
(١٨)
توضيحى در باره معناى تسبيح و حمد خداى تعالى و بيانى در باره انقطاع تمام سخنان در دنيا جز ذكر الحمد لله
٢٤ ص
(١٩)
سوره يونس(10) آيات 11 تا 14
٢٥ ص
(٢٠)
ترجمه آيات
٢٥ ص
(٢١)
بيان آيات
٢٦ ص
(٢٢)
علت اينكه خداى سبحان به طغيانگران منكر توحيد و معاد مهلت مىدهد و در عذابشان شتاب نمىكند
٢٧ ص
(٢٣)
سبب ضلالت و طغيان كافران و غفلت ورزيدنشان از خداى تعالى
٢٨ ص
(٢٤)
سوره يونس(10) آيات 15 تا 25
٣١ ص
(٢٥)
ترجمه آيات
٣٢ ص
(٢٦)
بيان آيات
٣٣ ص
(٢٧)
علت اينكه مشركين به رسول الله
٣٤ ص
(٢٨)
جواب به درخواست مشركين و بيان اينكه پيامبر
٣٦ ص
(٢٩)
شدت شناعت ظلم بستگى به عظمت مورد ظلم دارد و ظلمى بالاتر از افتراء بستن به خدا يا تكذيب آيات او نيست
٣٨ ص
(٣٠)
فلسفه بت پرستى و مبناى عقايد بت پرستان در باره بتها و رد پندارهاى باطل آنان
٣٩ ص
(٣١)
توضيحى در مورد پيدايش اختلاف در ميان مردم و بوجود آمدن دو راه هدايت و ضلالت
٤١ ص
(٣٢)
اقوال مفسرين در ذيل آيه شريفه و ما كان الناس إلا أمة واحدة فاختلفوا
٤٣ ص
(٣٣)
سخن يكى از مفسرين در مورد جمله و لو لا كلمة سبقت من ربك و بيان نادرستى آن
٤٥ ص
(٣٤)
شرحى در مورد مكر مشركين در آيات خدا و مراد از الله أسرع مكرا
٤٧ ص
(٣٥)
معناى دعاء و فرق آن با نداء و بيان مراد از دعا و دعوت خداى تعالى و دعا و دعوت بندگان
٥٢ ص
(٣٦)
دعا و عبادت در حقيقت يكى هستند و دعاء بنده عبادت، و عبادت او دعا است
٥٢ ص
(٣٧)
معناى سلام و اينكه سلام از اسماء خداى تعالى است و اشاره به وجه تسميه بهشت به دار السلام
٥٤ ص
(٣٨)
بحث روايتى(رواياتى چند در مورد درخواست قرآنى ديگر توسط مشركين، مكر كردن با خدا، دار السلام و )
٥٥ ص
(٣٩)
سوره يونس(10) آيات 26 تا 30
٥٨ ص
(٤٠)
ترجمه آيات
٥٨ ص
(٤١)
بيان آيات
٥٩ ص
(٤٢)
پاداش نيكوكاران حسنى و زياده بر آن است و دچار تاريكى ظاهرى و معنوى نمىشوند
٥٩ ص
(٤٣)
كيفر بد كاران مساوى كار بدشان است، ذليل هستند، چهرههايشان را سياهى پوشانيده و خالد در آتشند
٦١ ص
(٤٤)
شرحى در مورد اينكه در روز قيامت بتها و خدايان مشركين، عبادت آنان را نفى مىكنند و بيان اينكه در مقابل بتها و خدايان و همى، عبادت قابل تحقق نيست
٦١ ص
(٤٥)
نقد و رد نظريات مختلف برخى از مفسرين در مورد نفى عبادت مشركين
٦٣ ص
(٤٦)
بحث روايتى(چند روايت در مورد اينكه پاداش محسنين، حسنى و زياده بر آن است و در مورد سياهى چهره بد كاران در روز قيامت)
٦٧ ص
(٤٧)
سوره يونس(10) آيات 31 تا 36
٦٩ ص
(٤٨)
ترجمه آيات
٦٩ ص
(٤٩)
بيان آيات
٧٠ ص
(٥٠)
معناى رازق بودن خداوند از آسمان و زمين، و منظور از ملكيت گوشها و چشمها در أمن يملك السمع و الأبصار
٧١ ص
(٥١)
معناى حيات(زنده بودن)، و اشاره به عموميت حيات بين حيوان و نبات
٧٢ ص
(٥٢)
اينكه خداوند زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مىكند، يعنى چه؟
٧٣ ص
(٥٣)
احتجاج براى توحيد خداوند در ربوبيت به اينكه تنها مدبر امور مردم و امور عالم پروردگار يگانه است
٧٤ ص
(٥٤)
احتجاج دوم براى توحيد خداوند، با استناد به مساله ابداء و اعاده خلق
٧٨ ص
(٥٥)
احتجاج سوم براى وحدانيت رب معبود با استناد به وجوب پيروى از حق كه با پيروى از هادى به سوى حق حاصل مىگردد
٧٩ ص
(٥٦)
نكته و معناى لطيفى كه از جمله پرسشى أ فمن يهدي إلى الحق أحق أن يتبع استفاده مىشود
٨١ ص
(٥٧)
مراد از هدايت در آيه شريفه، ايصال به مطلوب است نه صرف ارائه طريق و اينگونه هدايت جز كار خدا و كسانى كه بدون واسطه هدايت گشتهاند، كار كسى نيست
٨٢ ص
(٥٨)
معناى استثناء در أمن لا يهدي إلا أن يهدى و اقوال نادرست برخى از مفسرين در اين باره
٨٣ ص
(٥٩)
اشاره به اينكه هدايت به معناى ايصال به مطلوب، شان انبياء و ائمه(ع) است
٨٦ ص
(٦٠)
سوره يونس(10) آيات 37 تا 45
٨٨ ص
(٦١)
ترجمه آيات
٨٨ ص
(٦٢)
بيان آيات
٨٩ ص
(٦٣)
نفى شانيت مفترى بودن، از قرآن كريم در جمله و ما كان هذا القرآن أن يفترى
٩٠ ص
(٦٤)
مراد از الذي بين يديه و معناى تفصيل الكتاب و اشاره به وحدت همه اديان و اينكه اختلاف اديان در اجمال و تفصيل است
٩٠ ص
(٦٥)
تحدى قرآن كريم به اينكه سورهاى مانند قرآن بياوريد اختصاص به سور معينى ندارد
٩٢ ص
(٦٦)
فقط به فصاحت و بلاغت قرآن تحدى نشده، بلكه از لحاظ معنى و محتواى قرآن نيز مبارز طلبى شده است
٩٣ ص
(٦٧)
تاويل معارف و احكام قرآن از مقوله معانى الفاظ نيست و جهل مشركين به اين تاويل موجب تكذيب آنان شده است
٩٤ ص
(٦٨)
تقسيم امت اسلام به دو گروه ايمان آورندگان و ايمان نياورندگان
٩٦ ص
(٦٩)
مراد از اينكه در روز حشر، بر انگيخته شدگان مىپندارند جز يك ساعت درنگ نكردهاند
٩٧ ص
(٧٠)
سوره يونس(10) آيات 46 تا 56
٩٩ ص
(٧١)
ترجمه آيات
٩٩ ص
(٧٢)
بيان آيات
١٠٠ ص
(٧٣)
سنت الهى مبنى بر فرستادن رسول براى همه امم و قضاء به حق و عدل در بين مصدقين و مكذبين و نجات دادن گروه اول و عذاب و هلاك كردن گروه دوم
١٠٢ ص
(٧٤)
امتها - همچون افراد - اجل و پايانى دارند و امم پيشين بعد از ارسال رسل و پيدايش اختلاف در ميان مردم، با قضاء الهى معذب و منقرض شدهاند
١٠٥ ص
(٧٥)
اين پندار غلط و خرافى كه عذاب دنيوى از امت اسلام برداشته شده با منطق اسلام سازگار نيست
١٠٦ ص
(٧٦)
سرزنش آنهايى كه از روى استهزاء شتاب در نزول عذاب را درخواست كردند
١٠٧ ص
(٧٧)
سلطنت و مالكيت خداى تعالى قابل مقايسه با سلطنتهاى اعتبارى ظاهرى افراد انسان نيست و وجود مانع و رادع از تحقق اراده حق متعال، معقول نيست
١٠٩ ص
(٧٨)
قول خداى تعالى و وعده او همان فعل محقق او است و قابل تخلف و ترديد نمىباشد(إن وعد الله حق)
١١١ ص
(٧٩)
بحث روايتى(دو روايت در ذيل آيات گذشته مربوط به عذاب)
١١٢ ص
(٨٠)
سوره يونس(10) آيات 57 تا 70
١١٤ ص
(٨١)
ترجمه آيات
١١٥ ص
(٨٢)
بيان آيات
١١٦ ص
(٨٣)
توضيح معناى مفردات آيه شريفه موعظه ، شفاء لما في الصدور ، هدى و رحمت
١١٦ ص
(٨٤)
اشاره به معناى رحمان و رحيم و مراد از اينكه قرآن براى مؤمنين رحمت است
١١٧ ص
(٨٥)
توصيف قرآن به چهار صفت موعظه، شفاى درون، هدايت و رحمت بودن، در آيه شريفه، بيان جامعى است براى همه آثار طيب و نيكوى قرآن كريم
١١٨ ص
(٨٦)
مراد از فضل خدا و رحمت خدا در آيه شريفه قل بفضل الله و برحمته
١١٩ ص
(٨٧)
وجه اينكه از دادن روزى به انزال روزى تعبير شده، با اينكه رزق آدميان در زمين است
١٢١ ص
(٨٨)
بيان اينكه هر حكمى بايد با اذن خدا باشد و حكم مختص به خدا است و طرح دو شبهه در اين زمينه و پاسخ به آن دو شبهه
١٢٣ ص
(٨٩)
حكم خدا منطبق با فطرت، هماهنگ با نظام خلقت و همسوى حركت انسان به سوى هدف كمال او است
١٢٤ ص
(٩٠)
سلطنت و احاطه تام الهى بر اعمال بشر، شهادت و علمى است كامل و فراگيرنده همه اعمال از همه خلائق حتى پيامبر خدا
١٢٨ ص
(٩١)
معناى ولايت و مراد از ولايت خدا
١٢٩ ص
(٩٢)
اشاره به مراتب ايمان و بيان اينكه خداى تعالى ولى مؤمنين است كه از مرتبه بالاى ايمان برخوردارند
١٣٠ ص
(٩٣)
توجيه و توضيحى در مورد اينكه اولياى خدا، ترس و اندوهى ندارند و بيان اينكه اطلاق جمله لا خوف عليهم و لا هم يحزنون شامل نفى ترس و اندوه هم در دنيا و هم در آخرت مىشود
١٣٢ ص
(٩٤)
بررسى سخن يكى از مفسرين در باره نفى ترس و اندوه از اولياى خدا و رد آن گفته
١٣٤ ص
(٩٥)
تسلى دادن به پيامبر
١٣٧ ص
(٩٦)
استدلال براى محال بودن فرزند داشتن خداى تعالى، در برابر مشركين كه گفتند اتخذ الله ولدا
١٣٨ ص
(٩٧)
بحث روايتى
١٤٠ ص
(٩٨)
چند روايت در مورد مراد از فضل و رحمت خدا در قل بفضل الله و برحمته
١٤١ ص
(٩٩)
رواياتى در باره معناى ولايت خدا و وصف اولياء الله
١٤٢ ص
(١٠٠)
چند روايت در تفسير بشرى داشتن اولياء الله در دنيا و آخرت(لهم البشرى في الحياة الدنيا و في الآخرة)
١٤٤ ص
(١٠١)
چند روايت در باره رؤيا و اقسام آن
١٤٦ ص
(١٠٢)
سوره يونس(10) آيات 71 تا 74
١٤٨ ص
(١٠٣)
ترجمه آيات
١٤٨ ص
(١٠٤)
بيان آيات
١٤٩ ص
(١٠٥)
گفتگوى نوح(ع) با قوم خود و
١٥٠ ص
(١٠٦)
بحث روايتى(رواياتى در باره عالم ذر و كفر و ايمان انسان در آن عالم و توضيحى در اين باره)
١٥٢ ص
(١٠٧)
توضيحى در باره تعبير ظلال در مورد عالم ذر، در بعضى روايات
١٥٤ ص
(١٠٨)
سوره يونس(10) آيات 75 تا 93
١٥٦ ص
(١٠٩)
ترجمه آيات
١٥٧ ص
(١١٠)
بيان آيات
١٥٨ ص
(١١١)
وقايعى از سرگذشت، پيغمبر اسلام
١٥٨ ص
(١١٢)
گفتگوى موسى با فرعونيان
١٥٩ ص
(١١٣)
سحر و هر باطل ديگر، از آنجا كه از جريان نظام عالم خارج است بنا بر سنت الهى مبنى بر استقرار و احقاق حق و محو و ابطال باطل، دوامى نخواهد داشت
١٦١ ص
(١١٤)
مراد از ذرية من قومه كه به موسى(ع) ايمان آوردند و اقوال مفسرين در اين باره
١٦٤ ص
(١١٥)
ضعيفان بنى اسرائيل با ترس و واهمه از فرعون و اطرافيان توانگر او به موسى(ع) گرويدند
١٦٥ ص
(١١٦)
اگر مؤمن هستيد و تسليم خدائيد، بر او توكل كنيد
١٦٦ ص
(١١٧)
دعاى بنى اسرائيل ربنا لا تجعلنا فتنة للقوم الظالمين دعا براى رفع ضعف و ذلت از خودشان بوده است
١٦٧ ص
(١١٨)
امر به خانه سازى براى بنى اسرائيل
١٦٨ ص
(١١٩)
ابتداء به اضلال، بر خداوند محال است ولى اضلال براى مجازات محال نيست و مال و زينت دادن به فرعونيان از اين باب بوده است
١٧٠ ص
(١٢٠)
استجابت نفرين موسى و هارون عليه فرعونيان
١٧٢ ص
(١٢١)
ايمان آوردن فرعون در آستانه هلاكت، و مردود بودن ايمان و توبه او
١٧٣ ص
(١٢٢)
اشاره به رابطه نفس و بدن و بيان اينكه انسانيت انسان به نفس او است و بدن، مركب و ابزار كار نفس است
١٧٤ ص
(١٢٣)
وجوهى كه در معناى ننجيك ببدنك گفته شده و بيان اينكه علت انتساب نجات به بدن فرعون، اتحاد شديد بين نفس و بدن است
١٧٥ ص
(١٢٤)
معناى مبوأ صدق كه در وصف مسكن بنى اسرائيل آمده است و اشاره به مفهومى كه از اضافه اشياء و مفاهيم به كلمه صدق ، استفاده مىشود
١٧٧ ص
(١٢٥)
سوره يونس(10) آيات 94 تا 103
١٧٩ ص
(١٢٦)
ترجمه آيات
١٧٩ ص
(١٢٧)
بيان آيات
١٨٠ ص
(١٢٨)
معناى آيه شريفه فإن كنت في شك مما أنزلنا إليك كه متضمن استشهاد از اهل كتاب براى اثبات اينكه معارف قرآن مجيد آسمانى و حق است، مىباشد
١٨١ ص
(١٢٩)
نكتهاى كه در مخاطب قرار دادن رسول گرامى
١٨٢ ص
(١٣٠)
مراد از حتمى شدن كلمه پروردگار، كه در بيان علت زيانكارى مكذبين آمده است، حتمى شدن عذاب آتش است بر آنها
١٨٤ ص
(١٣١)
هر انسانى چه به اختيار و چه به اضطرار ايمان مىآورد ولى ايمان اضطرارى مقبول نيست
١٨٥ ص
(١٣٢)
معناى استثناء إلا قوم يونس در آيه فلو لا كانت قرية آمنت و اشاره به بعض وجوهى كه در معناى اين استثنا گفته شده است
١٨٦ ص
(١٣٣)
اشاره به اينكه ايمان بايد اختيارى و بدون اكراه باشد و بيانى در مورد اينكه هيچ كس جز به اذن خدا ايمان نمىآورد و اگر خدا مىخواست همه اهل زمين ايمان مىآوردند
١٨٧ ص
(١٣٤)
در آيه شريفه و ما كان لنفس از شك و ترديد(در مقابل ايمان) به رجس و پليدى تعبير شده است
١٨٨ ص
(١٣٥)
وعده خداوند به نجات دادن مؤمنين از امت اسلام، همانطور كه پيامبران و مؤمنين از امم گذشته را نجات داد
١٩٠ ص
(١٣٦)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه فإن كنت في شك قوم يونس )
١٩١ ص
(١٣٧)
سوره يونس(10) آيات 104 تا 109
١٩٤ ص
(١٣٨)
ترجمه آيات
١٩٤ ص
(١٣٩)
بيان آيات
١٩٥ ص
(١٤٠)
مراد از شك داشتن مشركين در دين پيامبر
١٩٥ ص
(١٤١)
پيامبر
١٩٦ ص
(١٤٢)
نكتهاى كه در تعبير لطيف در فلا أعبد الذين تعبدون و لا تدع من دون الله ما لا ينفعك و لا يضرك
١٩٧ ص
(١٤٣)
(11) سوره هود در مكه نازل شده و مشتمل بر صد و بيست آيه است(120)
١٩٩ ص
(١٤٤)
سوره هود(11) آيات 1 تا 4
١٩٩ ص
(١٤٥)
ترجمه آيات
١٩٩ ص
(١٤٦)
بيان آيات توحيد اصلى است متضمن تمامى تفاصيل و جزئيات معانى قرآن و تمام تفاصيل و فروع قرآن به آن اصل بر مىگردد
١٩٩ ص
(١٤٧)
آهنگ و غرض كلى سوره هود و كيفيت و مكان نزول آن
٢٠٠ ص
(١٤٨)
معناى احكام و تفصيل و اينكه آيات قرآن محكم بود و مفصل گشت(أحكمت آياته ثم فصلت)
٢٠٢ ص
(١٤٩)
اقوال مختلف مفسرين در باره مراد از احكام و تفصيل آيات، و بيان نادرستى آن اقوال
٢٠٤ ص
(١٥٠)
آيه ألا تعبدوا إلا الله مفسر محكم و مفصل بودن آيات قرآن است
٢٠٧ ص
(١٥١)
مراد از توبه در و أن استغفروا ربكم ثم توبوا إليه ايمان است
٢٠٩ ص
(١٥٢)
نتيجه توحيد، استغفار و ايمان، زندگى خوب و حيات طيبه دنيوى، در پرتو علم و عمل صالح و بهرهمندى همگان از نعمتهاى زمينى، مىباشد
٢١٠ ص
(١٥٣)
معناى اينكه خداوند به هر داراى فضلى فضلش را مىدهد و اشاره به اينكه فقط دين توحيد است كه افراط و تفريط در روابط اجتماعى را تعديل مىكند
٢١١ ص
(١٥٤)
هر كس در جايى كه لايق آنست قرار داده مىشود
٢١٢ ص
(١٥٥)
بيان نادرستى سخن يكى از مفسرين كه از جمله يمتعكم متاعا حسنا نجات امت محمد
٢١٣ ص
(١٥٦)
سوره هود(11) آيات 5 تا 16
٢١٦ ص
(١٥٧)
ترجمه آيات
٢١٧ ص
(١٥٨)
بيان آيات
٢١٨ ص
(١٥٩)
معناى جمله يثنون صدورهم ليستخفوا منه كه پنهان شدن مشركين براى پرهيز از روبرو شدن با دعوت پيامبر
٢١٩ ص
(١٦٠)
روزى دادن به موجودات نيز همچون ايجاد آنان، مختص خداى تعالى و حقى است براى خلق كه خداوند بر خود واجب فرموده است
٢٢١ ص
(١٦١)
معناى سماء و مراد از سماوات
٢٢٢ ص
(١٦٢)
منظور از خلق سماوات و ارض در شش روز(هو الذي خلق السماوات و الأرض في ستة أيام)
٢٢٢ ص
(١٦٣)
معناى جمله و كان عرشه على الماء
٢٢٤ ص
(١٦٤)
امورى كه در قرآن به عنوان هدف از خلقت، از آنها ياد شده و از آن جمله است آزمايش و تميز نيكوكار از بدكار
٢٢٥ ص
(١٦٥)
استنتاج وجود ملائكه قبل از خلقت آسمانها و زمين، از جمله و كان عرشه على الماء و بررسى و رد اساس و مبناى اين نظر
٢٢٧ ص
(١٦٦)
جهات حسن و مصلحت بر اراده و افعال ما حاكم است و خداوند جل شانه تحت تاثير و حكومت آن جهات و هيچ چيز ديگر نيست
٢٢٨ ص
(١٦٧)
مراد كفار از اينكه مساله معاد و بعث بعد از مرگ را سحر خواندند
٢٢٩ ص
(١٦٨)
مقصود از كلمه امت در آيه و لئن أخرنا عنهم العذاب إلى أمة معدودة و وجوهى كه در معناى آن گفته شده است
٢٣٠ ص
(١٦٩)
هر نعمتى كه خدا عطا مىكند، رحمتى از او است و بشر طلبكار آن نبوده تا با گرفتن آن نوميد شده، كفران بورزد
٢٣٢ ص
(١٧٠)
انسان تنگ نظر و كوتهبينان بين است، در شدت و بلا، نوميد و كفور و در نعمت و رفاه، سرمست و بالنده است جز صابران نيكو كردار
٢٣٤ ص
(١٧١)
صبر و عمل صالح انسان را از آن دو طبيعت مذموم مىرهانند، و صبر و عمل صالح منفك از ايمان نيستند
٢٣٥ ص
(١٧٢)
توضيح در باره خطاب به رسول خدا
٢٣٦ ص
(١٧٣)
مثالى براى فهم وجه خطاب مذكور و اينكه در آن خطاب بطور جدى احتمال ترك ابلاغ، داده نشده
٢٣٧ ص
(١٧٤)
چون و چراى كفار در باره نزول قرآن و جواب خداى تعالى به آنان
٢٣٩ ص
(١٧٥)
اگر مىپنداريد قرآن افتراء بسته بر خدا است، شما نيز از عهده اين افتراء برآييد!
٢٤١ ص
(١٧٦)
شرحى در مورد اينكه تحدى و مبارزه طلبى قرآن، همه جانبه است و علاوه بر فصاحت و بلاغت شامل معانى و معارف قرآن نيز هست
٢٤٢ ص
(١٧٧)
بررسى پاسخهايى كه به اشكال مربوط به اينكه چرا در آغاز، به يك سوره و سپس به ده سوره تحدى شده است، دادهاند
٢٤٤ ص
(١٧٨)
پاسخ ما به اشكال مربوط به اختلاف در پيشنهادهاى قرآن در مواردى كه تحدى و مبارزه طلبى كرده است
٢٤٦ ص
(١٧٩)
مقصود از بلاغت قرآن، بلاغت مصطلح بين علماء بلاغت و ادب نيست
٢٤٧ ص
(١٨٠)
اختلاف در موارد تحدى، به اختلاف در اغراض و خصوصيات آن موارد بر مىگردد
٢٤٨ ص
(١٨١)
عدد ده در فأتوا بعشر سور مثله خصوصيتى ندارد و دلالت بر كثرت و تعدد دارد
٢٥٠ ص
(١٨٢)
طرح اين اشكال كه صرف ناتوانى بشر از آوردن مثل قرآن، دليل بر آن نمىشود كه قرآن از ناحيه خدا است و پاسخ بدان
٢٥١ ص
(١٨٣)
با عجز خود و اسبابى كه بدان معتقديد، از آوردن مثل قرآن، راهى جز يقين به الهى بودن قرآن نمىماند
٢٥٤ ص
(١٨٤)
معناى اينكه قرآن به علم خدا نازل شده و وجوهى كه در اين باره گفته شده است
٢٥٥ ص
(١٨٥)
بيان اينكه خطاب در جمله فهل أنتم مسلمون متوجه مشركين است و رد سخنان ديگرى كه در اين باره گفته شده است
٢٥٦ ص
(١٨٦)
مراد از توفيه اعمال(اعمال آنان را به آنان بر مىگردانيم) و بيان اينكه نتيجه عمل تابع اسباب و عوامل پديد آورنده عمل است
٢٥٩ ص
(١٨٧)
بحث روايتى(شامل رواياتى در ذيل آيات گذشته)
٢٦١ ص
(١٨٨)
رواياتى در مورد رازق بودن خداى تعالى و تقدير روزى براى همه
٢٦٢ ص
(١٨٩)
دو روايت از امام باقر و امام صادق
٢٦٤ ص
(١٩٠)
چند روايت در باره خلقت آسمانها و زمين و جمله و كان عرشه على الماء
٢٦٥ ص
(١٩١)
روايتى در مورد ليبلوكم أيكم أحسن عملا و بيان مراد از نيكوكارتر بودن
٢٦٦ ص
(١٩٢)
دو روايت در باره اينكه مراد از امت معدوده در آيه شريفه، امام زمان(ع) و اصحاب اويند
٢٦٧ ص
(١٩٣)
روايتى در مورد تقسيم امت محمد
٢٦٨ ص
(١٩٤)
سوره هود(11) آيات 17 تا 24
٢٦٩ ص
(١٩٥)
ترجمه آيات
٢٦٩ ص
(١٩٦)
بيان آيات
٢٧٠ ص
(١٩٧)
معناى بينه و موارد اطلاق و استعمال آن
٢٧١ ص
(١٩٨)
بينه در آيه أ فمن كان على بينة من ربه به معناى بصيرت الهى است و جمله مذكور منطبق بر رسول خدا
٢٧٢ ص
(١٩٩)
معناى شاهد در و يتلوه شاهد منه و اثر شهادت در اعتماد به مورد شهادت و ايمان به آن
٢٧٣ ص
(٢٠٠)
اشاره به انطباق شاهد منه در آيه شريفه با امير المؤمنين(ع) و وجوه ديگرى كه مفسرين در باره مراد از شاهد گفتهاند
٢٧٤ ص
(٢٠١)
قرآن چيز نوظهورى نيست و پيش از آن، كتاب موسى(ع) نازل شده، كتابى كه امام و رحمت بود
٢٧٦ ص
(٢٠٢)
جواب به مشركين به اينكه خود آنان با عقايد و سنن باطل و خرافى خود بر خدا افترا بستهاند و توضيح مراد از اينكه در قيامت مشركين بر پروردگارشان عرضه مىشوند
٢٧٩ ص
(٢٠٣)
تمامى منحرفين از راه حق، ستمكار و مفترى بر خدايند
٢٨١ ص
(٢٠٤)
مشركين و كفار با كفر خود و جز خدا را ولى گرفتن، از قدرت و سلطه خداى تعالى و ولايت او خارج نگشتهاند و عذابشان دو برابر مىشود
٢٨٢ ص
(٢٠٥)
توضيحى در باره اينكه كفار آيات خدا را نمىبينند و انذارها و تبشيرها را نمىشنوند
٢٨٣ ص
(٢٠٦)
معناى خسران نفس و ضلال و گم شدن مفتريات و مراد از اينكه كفار در آخرت اخسرون هستند
٢٨٥ ص
(٢٠٧)
معناى اخبات و مراد از اخبات مؤمنين به سوى خدا و بيان اينكه وصف و أخبتوا إلى ربهم در آيه شريفه، به طايفه خاصى از مؤمنين اشاره دارد
٢٨٧ ص
(٢٠٨)
بحث روايتى(رواياتى متعددى در باره انطباق جمله أ فمن كان على بينة من ربه و يتلوه شاهد منه بر رسول خدا
٢٨٨ ص
(٢٠٩)
روايتى در باره معناى و أخبتوا إلى ربهم
٢٩٢ ص
(٢١٠)
سوره هود(11) آيات 25 تا 35
٢٩٣ ص
(٢١١)
ترجمه آيات
٢٩٤ ص
(٢١٢)
بيان آيات
٢٩٥ ص
(٢١٣)
نوح(ع) نذير مبين بوده و رسالتش باز داشتن مردم از عبادت غير خدا و انذارشان از عذاب بوده است
٢٩٦ ص
(٢١٤)
انگيزه بت پرستى قوم نوح(ع) و محاجه آن جناب با آنان در سطح فهمشان
٢٩٧ ص
(٢١٥)
خروج از اسلام، خروج از نظام آفرينش است و عذاب و هلاكت در پى دارد
٢٩٨ ص
(٢١٦)
دليل اول توانگران و اشراف قوم نوح(ع) كه در رد دعوت آن حضرت استدلال كردند به اينكه او نيز چون آنان بشر است
٣٠٠ ص
(٢١٧)
استدلال دوم قوم نوح(ع) در رد دعوت آن جناب به اينكه افراد پا برهنه و مستمند و پست به تو ايمان آوردهاند!
٣٠٣ ص
(٢١٨)
سومين سخن قوم نوح(ع) در برابر آن جناب و مؤمنين به او، اين بود كه گفتند برترى و امتيازى در شما نمىبينيم
٣٠٣ ص
(٢١٩)
سخن ديگر قوم نوح(ع) خطاب به نوح و پيروانش ما شما را دروغگو مىپنداريم
٣٠٤ ص
(٢٢٠)
جواب نوح(ع) به استدلال اول قوم خود كه گفتند ما نراك إلا بشرا مثلنا
٣٠٦ ص
(٢٢١)
نفى اجبار و اكراه در دين، در شريعت نوح كه كهنترين شرايع است تشريع شده بود
٣٠٨ ص
(٢٢٢)
جواب نوح(ع) به اين سخن قوم خود كه مؤمنين به او را پست و ضعيف توصيف كردند، به اينكه او آنان را از خود نمىراند و حساب همه با خدا است
٣١٠ ص
(٢٢٣)
پاسخ نوح(ع) به اين حجت اشراف قوم خود كه به نوح(ع) و پيروانش گفتند ما در شما برترى و فضلى بر خود نمىبينيم
٣١١ ص
(٢٢٤)
پندارهاى جاهلانه عوام الناس در باره انبياء(ع) و توقعات نابجايشان از آنان
٣١٢ ص
(٢٢٥)
گفتارى فلسفى و قرآنى پيرامون قدرت انبياء و اولياء(پيرامون قدرت انبياء و اولياء به اذن خدا، عدم استقلال ممكنات از واجب الوجود، نه در ذات و نه در آثار)
٣١٤ ص
(٢٢٦)
بيان آيات
٣١٨ ص
(٢٢٧)
ديدگاه اشراف قوم نوح(ع) در باره تقسيم جامعه به دو طبقه بالا و پايين و مبارزه نوح(ع) با اين اعتقاد باطل
٣١٨ ص
(٢٢٨)
ملاك فضيلت، پاكى نفس و صفاى باطن است نه امتيازات و برتريهاى مادى و ظاهرى
٣١٩ ص
(٢٢٩)
سخن آخر قوم نوح(ع) به آن جناب اگر از راستگويان هستى، عذابى را كه وعده مىدهى بياور!
٣٢١ ص
(٢٣٠)
جواب نوح(ع) من اختيار ندارم، آوردن عذاب به دست خدا است و بسته به مشيت او مىباشد
٣٢٢ ص
(٢٣١)
معناى غى و فرق بين اغوا و اضلال و معناى اراده و اشاره به تفاوت بين اراده ما و اراده خدا
٣٢٤ ص
(٢٣٢)
بيان جواز انتساب اغواى مجازاتى به خداى تعالى و اشاره به اينكه عذاب استيصال قوم نوح(ع) مسبوق به اغواى خداوند بوده است
٣٢٥ ص
(٢٣٣)
وجوه ديگرى كه در معناى جمله إن كان الله يريد أن يغويكم گفته شده است
٣٢٦ ص
(٢٣٤)
مشابهت و همانندى احتجاجات نوح(ع) با قوم خود، با احتجاجات پيغمبر گرامى اسلام
٣٢٨ ص
(٢٣٥)
بحث روايتى(دو روايت در ذيل آيه لا ينفعكم نصحي و أم يقولون افتراه )
٣٣٠ ص
(٢٣٦)
سوره هود(11) آيات 36 تا 49
٣٣١ ص
(٢٣٧)
ترجمه آيات
٣٣٢ ص
(٢٣٨)
بيان آيات
٣٣٣ ص
(٢٣٩)
قطع اميد از ايمان آوردن قوم نوح(ع)
٣٣٣ ص
(٢٤٠)
مراد از خطاب خداوند به نوح(ع) كشتى را پيش چشمان ما و به وحى ما بساز و
٣٣٦ ص
(٢٤١)
مسخره كردن قوم نوح(ع)، كشتى ساختن او را و جواب آن حضرت به آنان
٣٣٨ ص
(٢٤٢)
معناى جمله و فار التنور و اقوال مختلفى كه در معناى تنور و فوران آن گفتهاند
٣٤٠ ص
(٢٤٣)
معناى جمله بسم الله مجراها و مرساها و احتمالاتى كه در باره مفردات اين جمله و معناى آن ذكر شده است
٣٤١ ص
(٢٤٤)
گفتگوى نوح(ع) كه از كفر درونى پسرش اطلاع نداشت، با او
٣٤٥ ص
(٢٤٥)
اتمام عذاب، و امر تكوينى خداى تعالى به سكون و آرامش زمين و آسمان(يا ارض ابلعى ماءك و )
٣٤٦ ص
(٢٤٦)
نكاتى ادبى و بلاغت شگفتى كه در آيه و قيل يا أرض ابلعي ماءك و يا سماء أقلعي ديده مىشود
٣٤٨ ص
(٢٤٧)
دلسوزى نوح(ع) براى پسرش - در قالب استفسار از خداى تعالى - و ادبى كه آن حضرت در سخن گفتن در باره پسرش، در برابر احكم الحاكمين به كار برده است
٣٥٠ ص
(٢٤٨)
مراد از اينكه پسر نوح(ع) از اهل آن حضرت نبوده است(إنه ليس من أهلك)
٣٥١ ص
(٢٤٩)
چند قول ديگر پيرامون مراد از جمله إنه ليس من أهلك
٣٥٢ ص
(٢٥٠)
منظور از اينكه پسر نوح(ع)، عملى غير صالح است(إنه عمل غير صالح)
٣٥٣ ص
(٢٥١)
بيان اينكه نوح(ع) تقاضاى نجات فرزند خود را نكرد و نهى فلا تسئلن ما ليس لك به علم تسديد الهى بوده كه همواره انبياء(ع) از آن برخوردار، و معصوم از خطا و لغزش بودهاند
٣٥٤ ص
(٢٥٢)
نمونههايى از نهى از عملى كه واقع نشده است
٣٥٥ ص
(٢٥٣)
بيان اينكه اين كلام نوح(ع) كه به خدا عرض كرد و إلا تغفر لي و ترحمني أكن من الخاسرين اظهار شكر است
٣٥٨ ص
(٢٥٤)
خطاب و امر به هبوط به نوح(ع) و همراهانش، دومين امر به هبوط به بشر، بعد از امر به هبوط آدم(ع) بوده است
٣٥٩ ص
(٢٥٥)
مراد از جمله و على أمم ممن معك در خطاب خداوند به نوح(ع)
٣٦٠ ص
(٢٥٦)
بحث روايتى(رواياتى در مورد داستان نوح و قوم او، در ذيل آيات شريفه گذشته)
٣٦٢ ص
(٢٥٧)
رواياتى در باره پسر نوح(ع) و تفسير اينكه خداوند به نوح(ع) فرمود او از اهل تو نيست و عمل غير صالح است
٣٦٧ ص
(٢٥٨)
چند بحث قرآنى، روايتى، تاريخى و فلسفى پيرامون داستان نوح(ع)
٣٧٠ ص
(٢٥٩)
1 - اجمالى از اصل داستان
٣٧٠ ص
(٢٦٠)
2 - داستان نوح(ع) در قرآن
٣٧١ ص
(٢٦١)
انحراف تدريجى بشر از فطرت انسانى و پيدايش اختلاف طبقاتى بعد از حضرت آدم(ع) و بعثت و رسالت حضرت نوح(ع)
٣٧١ ص
(٢٦٢)
دين و شريعت نوح(ع)
٣٧٢ ص
(٢٦٣)
تحمل زحمات طاقتفرساى نوح(ع) در كار دعوت
٣٧٢ ص
(٢٦٤)
مدت زيستن نوح(ع) در ميان قومش
٣٧٣ ص
(٢٦٥)
كشتى سازى نوح(ع)
٣٧٣ ص
(٢٦٦)
نزول عذاب و آمدن طوفان
٣٧٣ ص
(٢٦٧)
پايان يافتن داستان و پياده شدن نوح و همراهانش به زمين
٣٧٤ ص
(٢٦٨)
داستان پسر غرق شده نوح
٣٧٤ ص
(٢٦٩)
3 - خصائص نوح(ع) اولين پيامبر اولوا العزم، پدر دوم نسل حاضر بشر و
٣٧٦ ص
(٢٧٠)
داستان نوح(ع) در تورات فعلى
٣٧٧ ص
(٢٧١)
موارد مخالفت و تفاوت داستان نوح(ع) در تورات با آنچه در قرآن آمده است
٣٨٢ ص
(٢٧٢)
5 - در تواريخ و اسطورههاى ساير ملل در باره طوفان چه آمده است؟
٣٨٣ ص
(٢٧٣)
6 - آيا نبوت نوح(ع)، جهانى و براى همه بشر بوده؟
٣٨٥ ص
(٢٧٤)
شرحى در مورد نبوت و بعثت انبياء و جواب به بعض اهل سنت كه منكر عموميت رسالت نوح(ع) هستند
٣٨٦ ص
(٢٧٥)
انسان در مسير كمالى خود(به طبع ثانوى) ناچار از حيات اجتماعى و تعاونى است
٣٨٧ ص
(٢٧٦)
ضرورت وجود قانون در حيات اجتماعى بشر
٣٨٨ ص
(٢٧٧)
علاوه بر هدايت تكوينى انسان، و بهرهمندى او از عقل و تفكر، هدايت تشريعى انسان از راه وحى و نبوت، براى رسيدن به كمال و سعادت ضرورى و لازم است
٣٨٩ ص
(٢٧٨)
عمل نكردن بشر به تعاليم وحى، نمىتواند دليل بر لغو بودن ارسال رسل و انزال كتب باشد
٣٩٠ ص
(٢٧٩)
شريعت نوح(ع) كه نخستين شريعت الهى بوده، لزوما جهانى و همگانى بوده است
٣٩١ ص
(٢٨٠)
7 - آيا طوفان نوح همه كره زمين را فرا گرفت؟
٣٩٣ ص
(٢٨١)
سخن صاحب المنار در اين باره
٣٩٣ ص
(٢٨٢)
بيان نادرستى سخن صاحب المنار و اشاره به اينكه آيات قرآنى ظاهر در اينست كه طوفان نوح همه زمين را فرا گرفته بوده است
٣٩٥ ص
(٢٨٣)
اجمالى از برخى مباحث زمين شناسى در چند فصل
٣٩٦ ص
(٢٨٤)
1 - سرزمينهاى رسوبى
٣٩٦ ص
(٢٨٥)
2 - عامل پيدايش قشرها و طبقات ژئولوژى، همان طبقات رسوبى بودهاند
٣٩٧ ص
(٢٨٦)
3 - توسعه و گسترش درياها به علت سرازير شدن سيلابها به طرف آنها
٣٩٨ ص
(٢٨٧)
4 - در عهد طوفان چه عواملى باعث زياد شدن آبها و شدت عمل آنها شدند؟
٣٩٩ ص
(٢٨٨)
5 - نتيجه بحث
٤٠٠ ص
(٢٨٩)
8 - عمر طولانى نوح(ع)
٤٠١ ص
(٢٩٠)
9 - كوه جودى كجا است؟
٤٠٢ ص
(٢٩١)
10 - بعضى گفتهاند
٤٠٢ ص
(٢٩٢)
گفتارى در چند فصل پيرامون پرستش بتها
٤٠٣ ص
(٢٩٣)
1 - گرايش و اطمينان انسان به حس و تمايل او به تشبيه و تمثيل غير محسوس به محسوس
٤٠٣ ص
(٢٩٤)
2 - توجه به خدا از راه عبادت بر مبناى اصل كلى و فطرى خضوع ضعيف در برابر قوى
٤٠٦ ص
(٢٩٥)
در قرآن كريم، نهى از پرستش اصنام و آلهه، مترتب بر اثبات ضعف و ناتوانى آنها است
٤٠٧ ص
(٢٩٦)
3 - وثنيت از كجا سرچشمه گرفت و به چه صورت آغاز شد؟
٤٠٨ ص
(٢٩٧)
4 - چرا براى ارباب انواع و خدايانى ديگر مجسمه ساختند ولى براى خداى تعالى مجسمه نساختند؟
٤١١ ص
(٢٩٨)
5 - وثنيت صابئه
٤١٣ ص
(٢٩٩)
6 - وثنيت برهميه
٤١٤ ص
(٣٠٠)
7 - وثنيت بودايى
٤١٩ ص
(٣٠١)
8 - وثنيت عرب
٤٢١ ص
(٣٠٢)
9 - دفاع اسلام از توحيد و نبردش با وثنيت
٤٢٥ ص
(٣٠٣)
10 - بناى سيره رسول خدا
٤٢٧ ص
(٣٠٤)
بحثى ديگر ملحق به گفتار سابق
٤٢٩ ص
(٣٠٥)
1 - تناسخ در نظر وثنى مذهبان
٤٢٩ ص
(٣٠٦)
2 - سرايت اين محذور به ساير اديان
٤٣٣ ص
(٣٠٧)
3 - اسلام مفاسد مذكور را چگونه اصلاح كرد؟
٤٣٤ ص
(٣٠٨)
4 - پاسخ به يك شبهه در مورد توسل به معصومين و اولياء الله
٤٣٦ ص
(٣٠٩)
فرق بين شرك و استشفاع
٤٣٨ ص
(٣١٠)
سوره هود(11) آيات 50 تا 60
٤٤٠ ص
(٣١١)
ترجمه آيات
٤٤٠ ص
(٣١٢)
بيان آيات
٤٤١ ص
(٣١٣)
سخنان جناب هود
٤٤٢ ص
(٣١٤)
معناى فطر و فطرة الله و فرق بين فطرت و خلق
٤٤٣ ص
(٣١٥)
معناى اينكه هود(ع) فرمود استغفار كنيد و ايمان بياوريد تا اينكه خداوند يرسل السماء عليكم مدرارا و يزدكم قوة إلى قوتكم
٤٤٤ ص
(٣١٦)
اعمال صالح باعث ازدياد خيرات و نعمتها است و اعمال زشت بلا و محنت و بدبختى در پى دارد
٤٤٥ ص
(٣١٧)
جواب رد قوم هود به آن حضرت
٤٤٦ ص
(٣١٨)
تحدى هود(ع) به اينكه گفت در باره من هر نيرنگى مىتوانيد بكنيد و به من مهلت ندهيد معجزه و بينه آن جناب بود و منظور از آن، تعجيز قوم خود و آلهه آنان بود
٤٤٧ ص
(٣١٩)
معناى اين سخن هود(ع) به قوم خود كه گفت و يستخلف ربي قوما غيركم و لا تضرونه شيئا
٤٥٠ ص
(٣٢٠)
اشاره به اينكه عصيان و نافرمانى در برابر يك پيغمبر، عصيان در برابر همه پيامبران بشمار مىرود
٤٥٢ ص
(٣٢١)
سه خصلت قوم هود كه به خاطر آن ملعون دنيا و آخرت شدند انكار آيات الهى، نافرمانى انبياء و اطاعت از جباران
٤٥٣ ص
(٣٢٢)
بحث روايتى(روايتى در تفسير جمله إن ربي على صراط مستقيم و اشاره به روايات راجع به قوم هود)
٤٥٤ ص
(٣٢٣)
گفتارى پيرامون داستان هود(ع)
٤٥٥ ص
(٣٢٤)
1 - عاد، قوم هود قوم عاد، تكذيب هود و نزول عذاب
٤٥٥ ص
(٣٢٥)
2 - شخصيت معنوى هود
٤٥٨ ص
(٣٢٦)
سوره هود(11) آيات 61 تا 68
٤٥٩ ص
(٣٢٧)
ترجمه آيات
٤٥٩ ص
(٣٢٨)
بيان آيات
٤٦٠ ص
(٣٢٩)
معناى انشاء و استعمار در جمله هو أنشأكم من الأرض و استعمركم فيها
٤٦١ ص
(٣٣٠)
استدلال براى عدم جواز عبادت غير خدا به وجود ارتباط بين خالق و خلق، نزديك بودن خدا به انسان و نفى استقلال اسباب
٤٦٢ ص
(٣٣١)
قوميت پرستى و مليت گرايى، و ادعاى شك و ترديد داشتن، دو حجت قوم ثمود، در رد دعوت جناب صالح(ع)
٤٦٥ ص
(٣٣٢)
جواب صالح(ع) به دلائل قوم خود و معناى جمله فما تزيدونني غير تخسير
٤٦٥ ص
(٣٣٣)
كشتن ناقه صالح(ع) و نزول عذاب بر قوم ثمود
٤٦٦ ص
(٣٣٤)
بحث روايتى(روايتى در باره داستان ناقه صالح و كشتن آن و هلاكت قوم ثمود)
٤٦٨ ص
(٣٣٥)
گفتارى در داستان صالح(ع) در چند فصل
٤٧١ ص
(٣٣٦)
1 - ثمود، قوم صالح(ع)
٤٧١ ص
(٣٣٧)
2 - بعثت صالح(ع)
٤٧٢ ص
(٣٣٨)
3 - شخصيت صالح(ع)
٤٧٤ ص
(٣٣٩)
سوره هود(11) آيات 69 تا 76
٤٧٥ ص
(٣٤٠)
ترجمه آيات
٤٧٥ ص
(٣٤١)
بيان آيات
٤٧٦ ص
(٣٤٢)
معناى جمله قالوا سلاما قال سلام كه سلام فرشتگان مامور عذاب قوم لوط(ع) به ابراهيم(ع) و جواب او را حكايت مىكند
٤٧٨ ص
(٣٤٣)
احساس ترس ابراهيم(ع) از اينكه ميهمانان ناشناختهاش دست به سوى غذا نبردند
٤٧٩ ص
(٣٤٤)
شرحى در مورد صفت تهور و بىباكى، و صفت جبن و ترسويى، و حد اعتدال بين اين دو جنبه افراط و تفريط و بيان عدم منافات انتساب ترس به ابراهيم(ع)، با عصمت آن حضرت
٤٧٩ ص
(٣٤٥)
معناى ضحك همسر ابراهيم(ع)(فضحكت) و وجوهى كه در باره آن گفته شده است
٤٨٢ ص
(٣٤٦)
وجه تسميه يعقوب شگفت زده شدن همسر ابراهيم(ع) از بشارت بچهدار شدن
٤٨٤ ص
(٣٤٧)
مجادله و گفتگوى ابراهيم(ع) براى رفع عذاب از قوم لوط(ع)
٤٨٦ ص
(٣٤٨)
بحث روايتى(رواياتى در تفسير آيات مربوط به فرشتگان وارد بر ابراهيم(ع)، بشرى و مجادله ابراهيم(ع))
٤٨٨ ص
(٣٤٩)
روايتى در شان نزول آيات مربوط به قصه بشرى و مجادله ابراهيم(ع) و بيان ضعف آن
٤٩٢ ص
(٣٥٠)
اشاره به اينكه خصوصيات روحى نيز همچون خصوصيات جسمى قابل توارث است
٤٩٤ ص
(٣٥١)
گفتارى در داستان بشرى و بررسى مفاد آيات مباركهاى كه در سور مختلفه در اين باره آمده است
٤٩٦ ص
(٣٥٢)
سبب و علت مجادله ابراهيم(ع) با ملائكه
٥٠١ ص
(٣٥٣)
سوره هود(11) آيات 77 تا 83
٥٠٢ ص
(٣٥٤)
ترجمه آيات
٥٠٢ ص
(٣٥٥)
بيان آيات
٥٠٣ ص
(٣٥٦)
مراد از بناتى و أطهر لكم در سخن لوط(ع) به قوم خود هؤلاء بناتي هن أطهر لكم
٥٠٦ ص
(٣٥٧)
معناى جواب قوم لوط(ع) به او، كه گفتند تو مىدانى كه ما، در دختران تو حقى نداريم و وجوهى كه در مورد آن گفته شده است
٥٠٨ ص
(٣٥٨)
توضيح اين كلام لوط(ع) كه بعد از مايوس شدن از انصراف قوم خود گفت لو أن لي بكم قوة أو آوي إلى ركن شديد و اقوال مختلف در اين باره
٥١٠ ص
(٣٥٩)
فرشتگان مامور عذاب، خود را معرفى كرده، به لوط(ع) مىگويند از آن سرزمين دور شود
٥١١ ص
(٣٦٠)
عذاب و هلاك قوم لوط(ع) با زير و رو شدن زمين و بارش سنگ
٥١٥ ص
(٣٦١)
تهديد همه ستمكاران به نزول عذابى همانند عذاب قوم لوط(ع) بر آنان
٥١٦ ص
(٣٦٢)
بحث روايتى(رواياتى در باره قوم لوط، فرشتگان ميهمان لوط و داستان هلاكت قوم او)
٥١٧ ص
(٣٦٣)
روايتى كه متضمن بيان كيفيت مخصوصى در مورد زير و رو شدن سرزمين قوم لوط(ع) است و بيان ضعف آن
٥٢٣ ص
(٣٦٤)
سخن صاحب المنار در رد آنچه در باره كيفيت زير و رو كردن سرزمين قوم لوط(ع) توسط جبرئيل، نقل شده است
٥٢٤ ص
(٣٦٥)
نقاط ضعف در سخن صاحب المنار
٥٢٥ ص
(٣٦٦)
حجيت اخبار مربوط به مسائلى كه موضوع حكم و تكليف نيستند، تعبد پذير و قابل جعل شرعى نيست
٥٢٦ ص
(٣٦٧)
گفتارى در چند فصل پيرامون داستان لوط و قوم او
٥٢٨ ص
(٣٦٨)
1 - داستان لوط و قومش در قرآن
٥٢٨ ص
(٣٦٩)
2 - عاقبت امر اين قوم
٥٢٩ ص
(٣٧٠)
3 - شخصيت معنوى لوط(ع)
٥٣١ ص
(٣٧١)
4 - داستان لوط و قومش در تورات
٥٣٢ ص
(٣٧٢)
نقاط تفاوت بين داستان قوم لوط در تورات فعلى و آنچه در قرآن كريم آمده است
٥٣٦ ص
(٣٧٣)
سوره هود(11) آيات 84 تا 95
٥٣٨ ص
(٣٧٤)
ترجمه آيات
٥٣٩ ص
(٣٧٥)
بيان آيات
٥٤٠ ص
(٣٧٦)
مبعوث شدن شعيب(ع) به سوى قوم خود، و رساندن پيام خدا را پرستش كنيد و كم فروشى نكنيد!
٥٤٠ ص
(٣٧٧)
بيان اهميت معاملات و مبادلات مالى در حيات اجتماعى انسان، و آثار سوء كم فروشى
٥٤٣ ص
(٣٧٨)
سودهاى حاصل از كم فروشى و تضييع حقوق ديگران براى مؤمنين، خير بشمار نمىرود بلكه بهره خدايى و رزق حلال(بقية الله) براى مؤمنان بهتر است
٥٤٤ ص
(٣٧٩)
استناد قوم شعيب(ع) به آزادى فكر و انديشه، سنن ملى و مالكيت شخصى، در رد دعوت آن حضرت
٥٤٦ ص
(٣٨٠)
جواب شعيب(ع) به اتهامى كه قومش به او زدند كه تو مىخواهى آزادى ما را سلب كنى
٥٤٩ ص
(٣٨١)
توضيحى در مورد آزادى انسان و اينكه حيات اجتماعى انسان، آزادىهاى فردى را محدود مىكند
٥٥٠ ص
(٣٨٢)
نشانه صدق مصلحان الهى اينست كه چيزى از پيش خود نمىگويند و خود را بدانچه مىگويند عمل مىكنند بنا بر اين سالب آزادى ديگران نيستند
٥٥١ ص
(٣٨٣)
گفتارى در معناى حريت انسان در عملش(آزادى تكوينى و تشريعى و بيان اينكه آزادى انسان متاثر مىشود از اسباب و علل، و حيات اجتماعى و مدنى)
٥٥٣ ص
(٣٨٤)
هشدار شعيب(ع) به قوم خود، از رسيدن عذاب
٥٥٨ ص
(٣٨٥)
قوم شعيب(ع) بعد از درماندن در مقابل منطق او، به او گفتند تو را ضعيف و بى ياور مىبينيم، و او را تهديد به قتل كردند!
٥٦١ ص
(٣٨٦)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيات مربوط به شعيب(ع) و قوم او)
٥٦٣ ص
(٣٨٧)
روايتى در باره توفيق الهى و توضيح مراد از آن
٥٦٣ ص
(٣٨٨)
گفتارى در چند فصل در داستان شعيب(ع) و قوم او از نظر قرآن كريم
٥٦٥ ص
(٣٨٩)
1 - شعيب(ع) سومين پيامبر عرب بود
٥٦٥ ص
(٣٩٠)
2 - شخصيت معنوى شعيب(ع)
٥٦٧ ص
(٣٩١)
3 - نظر تورات در باره آن حضرت
٥٦٨ ص
(٣٩٢)
سوره هود(11) آيات 96 تا 99
٥٦٩ ص
(٣٩٣)
ترجمه آيات
٥٦٩ ص
(٣٩٤)
بيان آيات
٥٦٩ ص
(٣٩٥)
مراد از ارسال موسى(ع) با آيات و سلطان مبين
٥٧٠ ص
(٣٩٦)
معناى جمله بئس الورد المورود كه فرعون، پيروان خود را بدان وارد مىكند
٥٧٣ ص
(٣٩٧)
مراد از و أتبعوا في هذه لعنة و يوم القيامة بئس الرفد المرفود
٥٧٤ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص

ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢

 

ترجمه تفسير الميزان‌

تأليف

طباطبايى، محمد حسين‌

تاريخ وفات مؤلف: ١٤٠٢ ق / ١٣٦٠ ش‌

موضوع: تفسير قرآن به قرآن‌

زبان: فارسى‌

تعداد جلد: ٢٠

ناشر: دفتر انتشارات اسلامي( وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم)

مكان چاپ: قم‌

سال چاپ: ١٣٧٤

نوبت چاپ: پنجم‌