٤٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار چيز است كه هر كه آنها را انجام دهد ، بر روزه دارى ، نيرو مى يابد: آغاز افطارش ، با آب باشد؛ سحرى خوردن را ترك نكند؛ خواب نيم روز را ترك نكند ؛ و بوى خوش ببويد.

٤٠٧.امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا ، هر گاه افطار مى كرد ، با حلوا (شيرينى) آغاز مى كرد و اگر نمى يافت ، با شِكر يا چند خرما و اگر اينها هم نبودند ، با آب ولرم افطار مى كرد و مى فرمود: «معده و كبد را تميز مى كند و بو و دهان را خوش بو مى سازد و دندان ها را محكم مى كند و سياهى چشم را تقويت مى كند و مردمك چشم را پر نور مى سازد و گناهان را كاملاً مى شويد و هيجان و رگ ها و صفراى غالب را مى نشاند و بلغم را قطع مى كند و حرارت معده را آرام مى كند و سردرد را مى برد».

٤٠٨.امام باقر عليه السلام: على عليه السلام خوش مى داشت كه با شير ، افطار كند.

٤٠٩.امام باقر عليه السلام: با شيرينى افطار كن و اگر نيافتى ، با آب افطار كن؛ چرا كه آب ، پاك كننده است.

٤١٠.امام صادق عليه السلام: وقتى كسى روزه مى گيرد ، چشم هايش از جاى خود جا به جا مى شود. چون با شيرينى افطار كند ، به جاى خودش برمى گردد . [١]

[١] به نظر مى رسد كه اشاره به ضعف بينايى در حال روزه باشد كه به وسيله افطار با شيرينى ، زود ترميم مى شود؛ چون زود هضم مى شود و جذب بدن مى گردد.