٣٩٨.امام رضا عليه السلام: هر كس هنگام افطارش بگويد: «خداوندا! با توفيق تو ، برايت روزه گرفتيم و به فرمان تو با روزى ات افطار كرديم. پس ، آن را از ما بپذير و ما را بيامرز! همانا تو آمرزنده مهربانى» ، خداوندْ كاستى هايى را كه او با گناهانش بر روزه اش وارد كرده ، مى آمرزد.

ز ـ افطار با خرما يا كشمش يا شيرينى يا شير يا آب وِلَرم

٣٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترين چيزى كه روزه دار ، افطارش را با آن آغاز مى كند ، كشمش يا چيزى شيرين است.

٤٠٠.امام صادق عليه السلام: اوّلين چيزى كه پيامبر خدا روزه اش را با آن افطار مى كرد ، در زمانِ رُطَب ، رطب بود و در زمانِ خرما ، خرما . [١]

٤٠١.تاريخ بغداد ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ : پيامبر خدا خوشش مى آمد كه روزه اش را تا وقتى رطب بود ، با رطب و اگر رطب نبود ، با خرما افطار كند ، و با همان به پايان برساند ، با سه ، يا پنج يا هفت دانه.

٤٠٢.مسند أبى يعلى ـ به نقل از انس ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله خوشش مى آمد كه با سه دانه خرما افطار كند ، يا با چيزى كه آتش به آن نرسيده باشد (پخته نباشد).

٤٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با خرماى حلال افطار كند ، به پاداش نمازش به اندازه چهارصد نماز افزوده مى شود.

[١] رُطَب ، خرماى رسيده است و تَمر ، خرماى خشك.