سرزمين عراق در سال ١٥٣٥ ميلادى پس از اينكه سپاهيان عثمانى قواى ايرانى را شكست دادند، به تصرف آن امپراتورى درآمد و تا پايان جنگ جهانى اول، بجز سالهاى (١٦٢٥- ١٦٣٨) كه در تصرف ايران بود، جزيى از عثمانى محسوب مى‌شد. پس از فروپاشى امپراتورى عثمانى و تجزيه آن به دست دولتهاى متفق در سال ١٩٢٠ تحت قيموميت انگلستان قرار گرفت. دوازده سال بعد يعنى در سال ١٩٣٢ ميلادى قيموميت انگلستان پايان يافت و عراق بطور رسمى مستقل شد. تا آغاز جنگ جهانى دوم، عراق اگرچه ظاهر متقل بود ولى در واقع تحت نفوذ انگلستان قرار داشت. در سال ١٩٤١ رشيدعالى گيلانى طى يك كوتا، زمام قدرت را در عراق به دست گرفت، ولى نتواست در مقابل هجوم سربازان انگلسى مقاومت كند. سرانجام، هفده سال بعد يعنى در سال ١٩٥٨ رژيم سلطنتى عراق به دنبال كودتاى عبدالكريم قاسم منقرض و رژيم جمهورى اعلام شد. چند سال بعد حزب بعث عراق بر عليه قاسم كودتا كرد و زمام قدرت را در اين كشور به دست گرفت. «١» ح- جمهورى اسلامى ايران‌ كشور جمهورى اسلامى ايران با وسعتى معادل ١٩٥/ ٦٤٨/ ١ كيلومتر مربع و جمعتى بيش از پنجاه ميليون نفر قدرتمندترى كشور منطقه خليج فارس محسوب مى‌شود. اين كشور از گذشته هاى دور به خاطر موقعيت ويژه جغرافيايى، همواره مورد توجه قدرتهاى بزرگ جهانى بوده است. «٢» نام خليج فارس از نام ايران اقتباس شده است و سراسر بخش شمالى خليج فارس و درياى عمان را سواحل ايران تشكيل مى‌دهد. جزيره‌هاى متعددى در خليج فارس به ايران تعلق دارد كه برخى از آنها كه از اهميت بيشترى برخوردار است عبارتند از: قشم، كيش، دوان، لارك، هرمز، هنگام، تنب بزرگ و كوچك و ابوموسى. «٣»