آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ٨٢
استمرار هدايت الهى، اكمال دين و اتمام نعمت «١»، پس از پيامبر (ص) شخصيتهاى معصومى مىبايست نقش او را ايفا كنند.
بنابراين از نظر شيعه، امامت همانند نبوت، لطفى است از جانب خدا و منصبى الهى است لذا انتخاب امام معصوم از استطاعت بشرى خارج است. «٢» شيعه هر گونه قطع ارتباط بين انسان و خدا پس از پيامبر (ص) را نفى مىكند و با تأكيد بر رابطه عالم وحيانى با عالم دنيوى، امامان معصوم (ع) را ايفاگر اين نقش مهم مىداند.
بر اين اساس امامت طبق دستور الهى، به امام على (ع) و يازده برگزيده از اعقاب حضرت فاطمه (س) و آن حضرت محدود مىشود كه ايفاگر نقشِ جانشينى پيامبر (ص)، در سه مأموريت بنيادين زير مىباشند:
١- برقرارى حكومت الهى ٢- مرجعيت علمى و دينى ٣- ولايت معنوى، يعنى اتصال معنوى با عالم غيب و حجت زمان بودن يعنى انسان كامل بودن. «٣» از ديد شيعه، زمين هيچ گاه از حجت الهى خالى نيست، او جانشين خدا در زمين بوده، به صورت ظاهر يا غايب، دعوتكننده مردم به دين خداست. نخستين امام شيعيان مىفرمايد:
اللّهُمَّ بَلى لاتَخْلُو الارْضُ مِن قائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ، امّا ظاهِراً مَشْهُوراً و امّا خائفاً (حافياً) مَغْمُوراً «٤» آرى، خداوندا، زمين هيچ گاه از حجت الهى خالى نيست كه براى خدا، با برهان روشن و شناخته شده و يا بيمناك و پنهان قيام كند.
شعيان معتقدند كه پس از دولت دينى پيامبر (ص) و حضرت على (ع)، دولتهاى غاصب، حق الهى امامان معصوم (ع) را در حكومت و جانشينى پيامبر غصب نموده، نسبت به آنان ستم زيادى روا داشتند و همه را به شهادت رساندند. چون نوبت به دوازدهمين امام