آينده جهان از ديدگاه اديان

آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ٦٨

رابعاً: هدايت الهى بر آنان نازل شد؛ «فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» (بقره: ٣٨) و به كسانى كه كفر بورزند هشدار داده شد كه در جهنم جاودانه خواهند بود (بقره: ٣٩).
خامساً: آنان به تشكيل امت واحده «١» پرداختند: «كانَ النّاسُ امّةً واحدةً» (بقره: ٢١٣) در اين مرحله خداوند انبياء خود را با كتاب الهى براى هدايت مردم فرستاد (بقره: ٢١٣).
٢- مرحله اختلاف، درگيرى حق و باطل و تعاقب صلاح و فساد: اين مرحله از زمانى آغاز مى‌شود كه انسان‌ها به سركشى و طغيان در بين خود پرداختند؛ «بغياً بينهم» (بقره: ٢١٣). در چنين شرايطى انبياء و رسولان الهى به هدايت و داورى در اختلافات اقدام نمودند؛ «لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيَما اخْتَلَفُوا فِيهِ» (بقره: ٢١٣) و مؤمنان، هدايت يافته و به راه راست رهنمون شدند؛ «فَهَدَى اللّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ» (بقره: ٢١٣).
در همين دوره است كه از يك سو تضاد و درگيرى بين حق و باطل استمرار دارد و از سوى ديگر چرخه وحدت يا صلاح ف‌بغى و اختلاف يا فساد ف‌وحدت يا صلاح، استمرار مى‌يابد.
در اين مرحله انسان‌ها و جوامع بشرى با توجه به سنت‌هاى مطلق و مقيد- كه قبلًا برشمرده شد- و اراده خود، دوره‌هاى متناوبى از تشكيل جامعه صالح و يا طاغوتى و فاسد را تجربه مى‌كنند و چرخه درگيرى حق و باطل يا تعاقب صلاح و فساد «تِلكَ الايّامَ نُداوِلُها بَينَ النّاسِ»- (آل عمران: ١٤٠- ١٤١) همچنان استمرار مى‌يابد.
اين درگيرى‌ها، گاه به پيروزى موقت باطل، ايجاد حكومت‌طاغوتى، تحريف دين، جامعه دوقطبى مستضعف و مستكبر و ناامن مى‌انجامد «٢» و گاه پيروزى موقت حق، حكومت صالحان مستضعف، بازگشت به دين ناب، از بين رفتن جامعه دوقطبى و برقرارى امنيت اجتماعى را شاهديم. «٣»