قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٣٢ - ٤- كتابهاى علمى و فنى بزبان فارسى
ملك مظفر ابو صالح ... تا اين كتاب را ترجمه كنند پس ترجمه كردند.» [١] محمد بن عمر رادويانى مؤلّف ترجمان البلاغة (ص ٢) گويد: «تصنيفها بسيار ديدم ... چون عروض و معرفت القاب و قوافى همه بتازى ديدم و بفايده وى يك گروه مردم را مخصوص ديدم ...».
شهمردان بن ابو الخير در نزهت نامه علائى [٢] گويد: «و شنيدم كه خداوند ماضى علاء الدوله ... خواجه رئيس بو على سينا را گفت: اگر علوم اوايل بعبارت پارسى بودى من توانستمى دانستن و بدين سبب بحكم فرمان دانشنامه علائى ساخت ...». و نيز همان مؤلّف گويد [٣]: «چند كتاب ساختهام از آن جمله يكى كتاب البدائع است ... پس از بهر آنچه بتازى بود خواستم تا فايدت آن متداول و بيشتر گردد و ميان خواص و عوام عام باشد كتابى ساختم بپارسى درى ...» [٤].
[١] - رش: آقاى دكتر مهدى بيانى، نمونه سخن فارسى ص ٦- ٧؛ مرحوم استاد محمد تقى بهار ملك الشعراء، سبكشناسى ج ٢ ص ١٥- ١٦.
[٢] - نسخه خطى كتابخانه مجلس شوراى ملى شماره ٧٨٤ ص ١٤.
[٣] - رش: آقاى دكتر مهدى بيانى، نمونه سخن فارسى ص ١٧٣.
[٤] - براى نظاير اين اقوال در قرن ششم، رش: ابو المعالى عبد اللّه بن محمد ميانجى معروف به عين القضاة (مقتول بسال ٥٢٥ هجرى)، مقدمه رساله يزدان شناخت (چاپ تقوى) ص ٧- ٨؛ ابو المعالى نصر اللّه بن عبد الحميد شيرازى، مقدمه كتاب كليله و دمنه (چاپ امير نظام گروسى) ص ٢٧؛ شرف الدين محمد بن مسعود مسعودى (استاد رضى الدين نيشابورى: رش، مقاله راقم اين سطور در نشريه دانشكده ادبيات تبريز سال سوم شماره ٥- ٦ ص ٩٤- ٩٦)، جهان دانش (نشريه انجمن سالنامه دبيرستان پهلوى تهران، سال تحصيلى ١٣١٤- ١٣١٥) ص ٤؛ گفتار ابو بكر عبد اللّه بن محمد معروف بشيخ نجم الدين رازى (متوفى بسال ٦٥٤ هجرى) در كتاب مرصاد العباد (چاپ تهران ١٣١٢ هجرى شمسى) ص ٧- ٨ نيز قابل ملاحظه است. براى ذكر ضرورت و علل ترجمه كتب از عربى بفارسى، رش: مقدمه كتاب قصص الانبياء و سير الملوك، ترجمه فارسى منسوب بشيخ محمد حويزى (ابو محمد جريرى؟).