قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٣ - ٢- مصنف كتاب
كلمه قراضه در عنوان كتابهاى مختلف بكار رفته است از جمله: قراضة- الذهب فى نقد اشعار العرب تأليف ابو على حسن بن رشيق ازدى قيروانى متوفى بسال ٤٥٦ هجرى (رش: حاج خليفه، كشف الظنون ج ٢ ستون ١٣٢٣؛ بروكلمن تاريخ ادبيات عرب ج ٢ ص ٤٣٧)، و قراضة الذهب الفقهية (رش:
بروكلمن، تاريخ ادبيات عرب ج ٢ ص ٤٣٧)، و قراضة الابريز فى الامثال المستخرجة من الكتاب العزيز تأليف شيخ بدر الدين حسن بن الفرات (رش:
حاج خليفه، كشف الظنون ج ٢ ستون ١٣٢٣)، و قراضة الناضر (رش:
بروكلمن، ذيل ج ١ تاريخ ادبيات عرب ص ٧٠٨).
مؤلف قراضه طبيعيّات براى تأليف خود همه جا كلمه «كتاب» را بكار برده است نه «رساله» يا «مختصر» يا «مقاله» و امثال آن چنانكه گويد: «امير ... بفرمود اين خادم را تا كتابى كند اندر مسائل طبيعى ...
و اين خادم ... قصد كرد تا از آنچ ديگران بگفتهاند اندرين كتاب نيارد ...
و اين كتاب را موسوم كرد بقراضه طبيعيّات و سبب خرد حجمى كتاب آن بود كه ... وانكس كه اين كتاب نگرد ... و اين كتاب چهار فصل است ...» (رش: ص ٢- ٥).
٢- مصنف كتاب
در سه نسخه كتاب قراضه طبيعيات كه بنظر ما رسيده و مبناى اين چاپ است بشرحى كه در ذيل عنوان «نسخههاى مورد استفاده در تصحيح» خواهد آمد تأليف كتاب صريحا يا بنحوى شكآلود بشيخ رئيس ابو على سينا نسبت داده شده است.
بعقيده نگارنده انتساب اين كتاب بشيخ رئيس بقراين ذيل بر اساسى نيست: