و قد انفذت اليكم، متعنا اللّه بكم، نسخة مقالة فى نقض مذهب تقفون عليه، و مقالة لى فى ابانة بعده عن الحق ..» [١] انتساب اين رساله را بابن سينا منابع ديگرى نيز تأييد مى‌كند، از جمله ملا صدرا در كتاب اسفار اين رساله را با نقل موضوع آن بابن سينا منسوب مى‌كند [٢]. عين عبارت وى اينست: «و قد بيّنوا فى كتبهم و تعاليمهم أنّ الكلّى بما هو كلّى مما لا وجود له فى الخارج. و للشيخ الرئيس رسالة مفردة فى هذا الباب، شنع فيها كثيرا على رجل غزير المحاسن كثير السن قد صادفه بمدينة همذان، قد توهّم ان معنى وجود الانواع و الاجناس فى الاعيان هو ان يكون ذاتا واحدة بعينها مقارنة لكلّ واحد من الكثرة المحصلة المختلفة مطابقة لها ...» [٣] ابن سينا در كتاب شفا نيز، آنجا كه از «وجود كلّى طبيعى» گفتگو ميكند، بدسته‌اى از متفلسفان اشاره مى‌كند كه عقيده‌اى نظير عقيده دانشمند همدان دارند، و از آنها بنام «طائفة ممّن يتشحّط فى التفلسف» ياد مى‌كند [٤]. اين را نيز ميتوان قرينه‌اى در تأييد انتساب رساله بابن سينا بشمار آورد.

قرينه ديگرى براى انتساب اين رساله بابن سينا شهرت اين انتساب است، چنانكه در فهرست مجموعه خطى كه در طبع اين رساله اصل قرار

[١] ص ٧٦- ٧٣ كتاب حاضر. در نقل اين قسمت بعضى تصحيحات قياسى بكار رفته است.

[٢] سفر اول، منهج سوّم، فصل دوم.

[٣] رجوع شود به «فهرست آثار ابن سينا»، تأليف دكتر يحيى مهدوى، ص ١١٨- ١١٧.

[٤] مقاله پنجم، فصل اول الهى شفا. رجوع شود به «فهرست كتب اهدائى آقاى سيد محمد مشكاة بدانشگاه تهران» جلد سوّم، تأليف آقاى محمد تقى دانش‌پژوه، تهران، ١٣٣٢، ص ٤٨.