نشان دهنده اين حقيقت بود كه حكيمان سابق بر او چه كوششهايى را در هموار ساختن انديشه متحمّل شده‌اند تا حكيم سبزوار توانسته است با نظم و نثر انديشه‌هاى خود را كه نتيجه و نقاوه انديشه‌هاى سلف صالح او بوده در دسترس جويندگان حكمت قرار دهد.

كوشش‌هايى كه در سه دهه اخير در مراكزى همچون مؤسّسه مطالعات اسلامى دانشگاه تهران- دانشگاه مك‌گيل و انجمن حكمت و فلسفه به عمل آمد كمكى شايان توجّه به شناخت اين دوره كرد و برخى از مجامع علمى هم مانند كنگره حاج ملّا هادى سبزوارى و كنگره ملّا صدرا و آثارى كه به وسيله برخى از استادان دانشگاه و علماى حوزه تأليف گرديد در اين امر كمك كرد.

هدف كنگره‌اى كه در سال جارى با همكارى برخى از مراكز علمى تحت عنوان قرطبه و اصفهان تشكيل مى‌گردد آن است كه اوّلا انديشه نادرستى را كه غريبان و به تبع آنان دانشمندان كشورهاى عربى اظهار داشته‌اند مبنى بر اينكه پس از ابن رشد دانشمند اندلسى ستاره انديشه‌هاى فلسفى و تفكّر عقلى در جهان اسلام رو به افول نهاد، از چهره تاريخ فلسفه اسلامى زدوده گردد و يا معرّفى برخى از چهره‌هاى درخشان اين دوره كه تا كنون در گوشه‌هاى فراموشى مانده، مميّزات حكمت متعاليه به دوستداران علوم معقول و اهل فلسفه و عرفان نمايانده شود.

در خرداد سال ١٣٧٨ كه همايشى تحت عنوان: اهميّت و ارزش ميراث علمى اسلامى- ايرانى به مناسبت سى‌امين سال تأسيس مؤسّسه مطالعات اسلامى دانشگاه تهران- دانشگاه مك‌گيل برگزار گرديد شركت كنندگان داخلى و خارجى متّفقا اظهار داشتند كه لازم است كوششى جدّى درباره معرّفى آن بخش از تاريخ انديشه و تفكّر علمى و فلسفى در ايران كه جهان علم از آن ناآگاه است به عمل آيد و اين در ارتباط با اين حقيقت است كه غربيان مى‌گويند: «چراغ انديشه و تفكّر فلسفى پس از ابن رشد متوفّى ٥٩٥ هجرى (در لاتين‌Averroes ) در جهان اسلام خاموش گرديده است» و در نتيجه‌