كتاب اللواحق شيخ نيز بارها در كتاب شفاء مورد ارجاع قرار گرفته است، وى در آغاز منطق گويد: «ثم رأيت أن اتلو هذا الكتاب بكتاب آخر، اسميه كتاب اللواحق يتمّ مع عمرى و يؤرّخ بما يفرغ منه في كلّ سنة، يكون كالشرح لهذا الكتاب و كتفريع الاصول فيه و بسط الموجز من معانيه» [١].

و در آغاز كتاب مجسطى فرمايد: «فان الاستقصاء فى ذلك مما نورد فى كتاب اللواحق و ان تقرب المعانى الى الافهام غاية ما يقدّر عليه» [٢].

و در پايان كتاب موسيقى آمده: «و لنقصر على هذا المبلغ من علم الموسيقى، و ستجد فى كتاب اللواحق تفريعات و زيادات كثيرة ان شاء تعالى فى الأصل ...» [٣].

از مجموع عبارات فوق چنين بر مى‌آيد كه اوّلا كتاب لواحق به منزله شرح شفاء است؛ و ثانيا در بر دارنده مباحث و فروعاتى بيش از شفاء. ولى با اين وجود قيد ضماير مضارع در تمامى اين عبارات، گوياى قصد شيخ بوده، و فعليت يافتن اين نيّت محلّ تأمل است؛ زيرا با وجود اين كه فهرست‌نگاران آثار شيخ همچو ابن اصيبعه‌ [٤] از آن نام برده‌اند هيچ گونه گزارش نقلى و نسخه‌

- المطارحات/ ٣٦٠ ط: ١) و امام فخر رازى (المباحث المشرقية ج ٢/ ٤٨٠) نيز بوده است. كه گويى در طبع استاد عبد الرحمن بدوى در ذيل ارسطو عند العرب موجود است. نيز بنگريد: فهرست نسخه‌هاى مصنّفات ابن سينا/ ٤٥- ٤٨ و ارسطو عند العرب/ ٢٩

[١] . الشفاء، المنطق ج ١/ ١٠٠

[٢] . الشفاء، الهيئة/ ١٥

[٣] . الشفاء، الموسيقى/ ١٥٢

[٤] . عيون الانباء/ ٤٥٧