در هر صورت نگارش كتب چند دانشى شيخ وى به ويژه شفاء، تأثيرى ژرف بر آثار پس از وى گذارده، آن چنان كه كتاب بسيار مهمّ التحصيل بهمنيار وامدار آثار شيخ همچو شفاء است، گر چه خود بهمنيار با طرز بسيار بديعى به تنقيح نگارش حكمت بو على همّت‌گمارده و از اين رو اثر وى از نظر تفهيم مطالب حكمت مشاء حتى بر آثار شيخ تقدّم دارد.

كتاب بيان الحق بضمان الصدق لوكرى در واقع تقريرى نو از مطالب شفاء و عبارات التحصيل است.

كتاب المعتبر ابو البركات بغدادى وام گرفته از طرح مباحث بو على بوده، و سرانجام كتاب بسيار سودمند المباحث المشرقيه‌ [١] طرح نوى از حكمت سينوى است كه به خامه تواناى فخر الدين رازى به رشته تحرير در آمده، آن چنان كه تأثير عبارات وى در بازشناسى حكمت مشايى بسيار مؤثر، و طرح مباحث و تقرير آن مكتب اصفهان و به خصوص صدر المتألهين را مديون خود ساخته است.

حال پيش از ورود به معرفى كتاب نجاة و شرح آن كه مورد گفتگوى اين گفتار است، گذرى بر زندگى نامه خود نوشت شيخ و تكمله جوزجانى بر آن، خواهيم داشت.

[١] . اين كتاب فاقد بخش منطق حكمت وسطى است.